مخور زيرا كه بتحقيق خيانت كردند با خداى تعالى بيش از آن كه از اين واقعه كه اختيار شرك نمودند پس قادر شد بر ايشان وخداى تعالى داناست بر وجه صواب سبب نزول اين آيه آن بود كه چون پيغمبر صلى الله عليه وآله وسلَّم در غزوه بدر نصرت يافت اهل اسلام هفتاد كس از كافران را اسير كردند و از آن جمله عباس عم پيغمبر صلى الله عليه وآله وسلَّم وعقيل پسر عم ابو طالب پس پيغمبر ( ص ) اشارت فرمود به اصحاب كه با اسيران چه سلوك كند .
بعضى گفته اند كه قوم واقرباى تواند مكش ايشان را شايد مسلمان شوند وبگير ازيشان فديه تا اهل اسلام قوت يابند به آن .
و بعضى گفتند بكش ايشان را زيرا كه تكذيب تو كردند واخراج نمودند ترا از مكه پس امر كن كه هر كس از اهل اسلام كه اسيرى از قوم باشد بكشد او را رسول خدا گفت كه خداى تعالى نرم مىگرداند دلهاى بعضى مردمان را تا آن كه تر مىشود از شير وسخت مىگرداند دلهاى بعضى را تا آن كه سخت مىشود از سنگ شما مىدانيد اگر مىخواهيد بكشيد اسيران را و اگر مىخواهيد رها كنيد وفديه بگيريد وشهيد خواهد شد بعدد ايشان گفتند بلكه فديه مىگيريم ورها مىكنيم ايشان را مرويست كه شهيد شد ازيشان بعدد اسيران بدر در جنگ احد چنان كه پيغمبر صلى الله عليه وآله وسلَّم گفته بود .
و در بعضى روايات آمده كه در اول عباس را اسير كردند بيست اوقيه طلا گرفتند ازو كه هر اوقيه چهل مثقال باشد بعد از آن گفت رسول خدا كه اين غنيمت است فديه خود وفديه دو برادر زاده ء خود نوفل وعقيل را بده گفت اى محمد ديگر چيزى ندارم بگذار مرا تا گداى كنم از مردم آن چه از من مىطلبى پيغمبر صلى الله عليه وآله وسلَّم گفت كه كجاست آن زرى كه دادى بزن خود ام الفضل در وقت بيرون آمدن
تفسير شاهي ( توضيح آيات الأحكام ) ( فارسي ) — صفحة 51
مساهمون: أبي الفتح الجرجاني
ص٥١