و از اينجا معلوم مىگردد كه هر يك از سفر وخوف سبب مستقل هستند براى وجوب قصر و هيچ كدام در سببيت قصر مشروط نيست به ديگرى وقصر نماز سفر بحسب كميت است با اسقاط دو ركعت از نماز چهار ركعتى وبرين وجه است قصر نماز خوف اگر به مرتبه ء كمال شدت نرسيده باشد و اگر به مرتبه ء كمال شدت رسيده باشد واجب باشد قصر نماز خوف بحسب كميت وكيفيت اما بحسب كميت مثل قصر نماز سفر و اما بحسب كيفيت بدانچه ممكن باشد مثل نماز در حال رفتن و به اشارت و يك تسبيح گفتن به جاى هر ركعت .
الاية السابعة قوله تعالى فى سورة النساء ايضا : ( وإِذا كُنْتَ فِيهِمْ فَأَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلاةَ فَلْتَقُمْ طائِفَةٌ مِنْهُمْ مَعَكَ ولْيَأْخُذُوا أَسْلِحَتَهُمْ فَإِذا سَجَدُوا فَلْيَكُونُوا مِنْ وَرائِكُمْ ولْتَأْتِ طائِفَةٌ أُخْرى لَمْ يُصَلُّوا فَلْيُصَلُّوا مَعَكَ ولْيَأْخُذُوا حِذْرَهُمْ وأَسْلِحَتَهُمْ وَدَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ تَغْفُلُونَ عَنْ أَسْلِحَتِكُمْ وأَمْتِعَتِكُمْ فَيَمِيلُونَ عَلَيْكُمْ مَيْلَةً واحِدَةً ولا جُناحَ عَلَيْكُمْ إِنْ كانَ بِكُمْ أَذىً مِنْ مَطَرٍ أَوْ كُنْتُمْ مَرْضى أَنْ تَضَعُوا أَسْلِحَتَكُمْ وخُذُوا حِذْرَكُمْ إِنَّ الله أَعَدَّ لِلْكافِرِينَ عَذاباً مُهِيناً ) ( 101 ) .
يعنى و هر گاه باشى اى محمد در ميان مؤمنان پس خواهى كه بر پاى دارى از براى ايشان نماز فريضه را در حال خوف شديد پس بايد كه بايستند بعضى ازيشان با تو در نماز و بايد كه فرا گيرند اين بعضى اسباب جنك خود را پس بايد كه باشند در عقب شما و بايد كه بيايند بعضى ديگر از مؤمنان كه نماز نكرده اند پس بايد كه نماز كنند با تو كه فرا گيرند احتراز و احتياط خود را و اسباب جنك خود را به جهت آن كه دوست داشته اند كافران وتمنا كرده اند آن را كه غافل شويد از اسباب جنك خود ومتاعهاى خود پس حمله كنند بر شما يك حمله وگناهى نيست بر شما اگر باشد شما را مضرتى از جهت باران مثلا يا باشيد بيمار در آن كه بنهيد اسباب جنك خود را فرا گيريد احتياط خود را به درستى كه خداى تعالى مهيا گردانيده است از براى كافران عذاب خوار كننده
تفسير شاهي ( توضيح آيات الأحكام ) ( فارسي ) — صفحة 243
مساهمون: أبي الفتح الجرجاني
ص٢٤٣