« اهل سنّت اذعان دارند كه على ، دانشمند مسلمانان و فقيه آنان بوده و مصداق حديث « انا مدينة العلم و علىّ بابها » مىباشد و همانگونه كه سنت رسول را فهميد ، قرآن را تفهيم نمود و در ژرفاى آن دو وارد شد . او نزد عقايد اهل سنت و جماعت رتبه اول را در حيات روحى مسلمانان احراز كرد . اهل سنت و جماعت وى را بدون استثناء بر ديگر اصحاب پيامبر حتى ابوبكر و عمر ، مقدم و برتر داشتند » !
پس ، از ديدگاه نشّار ، اگر شيعه على ( ع ) را گرامى بدارد به پيروى از « ابن سبا » است ، نه از جهت اطاعت خداوند و رسولش ! و اگر اهل سنت و جماعت على ( ع ) را تقديس كردند و بر ابوبكر و عمر فضيلت بخشيدند ، تنها بخاطر ژرفنگرى وى در كتاب خدا و سنت پيامبر بوده چرا كه او به گواهى پيامبر اكرم دروازهء شهر علم است . . . ! ! عجب منطقى !
اهل علم و پژوهش ثابت نمودهاند كه شخصى به نام ابن سبا وجود نداشته و او چيزى جز خرافه و خيال و پرداخته دشمنان نبوده است ، چنان كه دكتر « طه حسين » در كتابش به نام « على و فرزندانش » گفته است :
« استاد احمد عباس صالح مىنويسد : عبد اللّه بن سبا بدون ترديد مردى خيالى و خرافى است . او كجا و اين همه وقايعى كه به دو نسبت دادهاند كجا ، و قطعا ساده و نادان است آنكه چنين شخصيت جعلى را بپذيرد و به دو حادثهاى را نسبت دهد و آنچه دربارهء وى داستانسرايى شده ، همه از ياوههاى متأخرين است چرا كه اثرى از وى در منابع و متون قديمى به چشم نمىخورد ، چه رسد به احتمال وجود او . »
امامت على ( ع ) در آينه عقل و قرآن ( فارسى ) — صفحة 75
مساهمون: محمد جواد مغنية
ص٧٥