تخطي إلى المحتوى الرئيسي

امامت على ( ع ) در آينه عقل و قرآن ( فارسى ) — صفحة 74

مساهمون:

ص٧٤
نمىدانم چطور نشّار ، آنچه در كودكى از اساتيد خود درباره ابن سبا فراگرفته و پس از تدوين به شاگردان خود تعليم نمود ؛ آيهء تطهير را فراموش كرده است ؟
إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً .
« 2 » ( همانا خداوند اراده نمود تا رجس و پليدى را از شما اهل بيت دور سازد و شما را تطهير و تقديس نمايد . ) و نيز اين آيه را كه خداوند به پيامبرش فرمود :
قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى .
« 3 » ( بگو اى پيامبر ، من پاداشى در مقابل تبليغ رسالتم جز دوستى با نزديكانم را نمىخواهم . ) پس چگونه دكتر نشّار فراموش كرد كه تقديس و تنزيه على ( ع ) و اهل بيت پيامبر اكرم توسط خداوند و رسولش انجام گرفت و به گواهى « مسلم » در كتاب « صحيح » خود ، دو آيه تطهير و مودت تنها دربارهء على ( ع ) و فاطمه ( س ) و امام حسن و امام حسين ( ع ) نازل گرديده است . ازاين‌رو ، آيا اهل سنت حضرت را به تبعيت از « ابن سبا » تقديس مىكنند نه بخاطر سخن خدا و رسول گرامىاش ؟ دكتر نشّار در بخش ديگرى از اين كتاب عينا چنين مىنگارد . « 4 »
هامش
( 2 ) . احزاب : 33 . ( 3 ) . شورى : 23 . ( 4 ) . همان كتاب ، ص 28 .