تخطي إلى المحتوى الرئيسي

امامت على ( ع ) در آينه عقل و قرآن ( فارسى ) — صفحة 70

مساهمون:

ص٧٠
دشمنى بين آنها تا ديرزمانى به طول انجاميد . . . عمر بن خطاب داراى شخصيت عجيبى است كه شايسته تحقيق و بحث است و باوجود اينكه اكنون اطلاعات كافى درباره نقشه جديد او در دست داريم ليكن بررسى بيشتر را مىطلبد . . . مردى قدرتمند و قاطع كه ميان تصميم و عمل او مرزى نبود گويا كه هر دو در يك لحظه زاده مىشوند . هر قدر يك محقق آگاه و منصف در اين قضيه ترديد داشته باشد هرگز در مورد توطئه عليه على ( ع ) شك نخواهد كرد و گرنه چگونه ممكن است در مسأله بسيار مهم خلافت ، بدون مشورت و حضور حضرت ، ابوبكر را بعنوان خليفه مسلمين برگزينند ؟ ! . . . امام ( ع ) در اين رابطه خطاب به ابىبكر مىگويد :
فان كنت بالشورى ملكت امورهم * فكيف بهذا و المشيرون غيّب اين نه رسم است كه بىصاحبان رأى * تو گرفتى امورشان در دست