به تعبير ديگر : « نيكو آن است كه خدا امر كند و زشت و ناپسند آن است كه خدا بازدارد و اگر به آنچه قبيح خوانده ، فرمان داد آن نيكو است و آنچه قبلا امر نموده و سپس نهى كند آن قبيح گردد ! » « 17 »
آنان در اينكه عدل در قياس با انسان ، مكمّل ذات ناقص اوست ؛ ولى در قياس با خداوند سبحان از آثار و مقتضيات ذات كامل اوست دچار سردرگمى و پراكندهگويى شدند . افزون بر اين آيات و روايات بسيارى كه عدل الهى را اثبات و هرگونه ظلم و ستم را از او نفى مىكند بسيار درخور توجه و تعمق است و ما پيشتر بهطور مفصل در اينباره در كتاب خود موسوم به « معالم الفلسفة الاسلامية » قلم زدهايم .
هامش
( 17 ) . الكشف عن مناهج الاولة ، ص 113 جرجانى ، شرح المواقف ك 8 / 19 ، 181 .