باشد ؛ چنان كه هيچ اثر انگشتى ، شكل چهره و آهنگ صدايى نظير هم نيست . ازاينرو مىتوان گفت : حيات و موجوديت هر انسانى به عواطف و احساسات خاص اوست و اين ويژگى ، رازى از اسرار الهى است كه بزرگى و حكمت او اقتضاء كرده است .
آرى ، گاه شباهت ميان دو شخصيت در وجوه متعددى است و زمانى دو شخصيت در نحوهء انديشيدن و يا در صفات بسيار ديگرى با يكديگر همسان و هماهنگ هستند نظير شباهت حضرت على ( ع ) با حضرت عيسى بن مريم و يا با رسول اكرم ( ص ) البته جاى طرح اين بحث در غير از مسئله نبوت و نزول وحى الهى است .
شباهت ميان عيسى و على ( ع )
همه داستان زن زناكارى كه مردم وى را نزد حضرت مسيح ( ع ) آوردند و از ايشان خواستند كه به خاطر خطايش سنگسارش كنند ، شنيدهايد . و نيز جملگى مىدانيم كه حضرت به آنها فرمود : « هركس كه تاكنون هيچ لغزشى از او سرنزده او را سنگسار كند » و پس از اين خطاب ، همه شرمنده و سرافكنده ، يكى پس از ديگرى آهسته خود را به كنار ديوارى كشيدند بهطورى كه جز خود حضرت مسيح ( ع ) و يارانش در آن ميان كسى باقى نماند .
در كتابهاى وسائل الشيعه و جواهر الكلام و غيره آوردهاند كه :
« زنى نزد حضرت امير مؤمنان آمد و اقرار به زنا كرد حضرت امر فرمود كه مردم جمع شوند و منادى ندا درداد و مردم گردهم آمدند ، حضرت پس از ستايش و ثناى خداوند سبحان فرمود : « من فردا اين زن را خواهم آورد و حد شرعى را بر او جارى خواهم ساخت شما نيز به همراه مشتى سنگ