بدست على ( ع ) داد . )
تمام راويان اين حديث را به لفظ فوق ذكر كردهاند جز بخارى كه عبارت يحب اللّه و رسوله و يحبه اللّه و رسوله را حذف نموده است ، معلوم نيست كه چرا وى چنين كرده است .
آيا به خاطر اين است كه بخارى ، محبوب خدا و رسولش را دوست ندارد ؟ ! و يا مىخواهد كتاب صحيح خود را به ذكر معاويه و مادر جگرخوارش زينت بخشد ؟ ! و تنها در مواردى كه ناگزير از ذكر فضيلتى از امير مؤمنان ( ع ) شده - پس از ذكر مناقب بسيار مخالفان - به نقل آن پرداخته است ! ؟
بههرحال با حذف بخشى از حديث نمىتوان آن را از ميان برد ، غافل از اينكه آن در قلبها و عقلها نقش بسته است چنان كه در لوح محفوظ مكتوب است .
3 - توانايى مكلف
زمانى مكلف استحقاق عذاب و عقاب دارد كه خداوند توانايى كافى براى انجام وظايف شرعى را به انسان عطا نمايد و اگر مكلّف قادر به انجام واجبات و ترك محرّمات نباشد - يعنى تكليف چيزى كه از حيطه قدرت او خارج است - بىشك اين با عدل و حكمت الهى سازگار نيست . بنا به نظر شيعه محال است كه خداوند چنين تكليفى را از بندهء عاجز خود بخواهد . ليكن اگر به انسان قدرت و توانايى بخشيد و او از انجام واجبات سرباز زد و محرّمات را مرتكب گرديد در اين صورت سزاى كيفر و جزاى اخروى شامل حال او خواهد شد .
در مجموع نتيجه مىگيريم كه حجت خدا در صورتى بر بندگانش