هستم . )
پرواضح است ، كه حضرت محمد ( ص ) نه پدر و نه فرزند حضرت على ( ع ) بود ليكن صحيح است كه حضرت بفرمايد : تو از منى زيرا محمد ( ص ) جانش با جان على و قلبش را با قلب على و عقلش را با عقل على و علمش را با علم على و ايمانش را با ايمان على و صفاتش با صفات على ، عجين و درهم آميخته بود و اگر چنين نباشد اين فرمايش حضرت كه ( انت منّى و انا منك ) مفهوم و معنايى ندارد زيرا - چنان كه گفته شد - حضرت محمد ( ص ) ، هيچ خويشى پدرى يا فرزندى با على ( ع ) نداشتند . البته حضرت پس از آنكه على ( ع ) را مطابق خواسته خويش تربيت فرمود وى را به عنوان برادر خود برگزيد و راز اين برادرى نيز در همينجا نهفته است .
در مسند احمد بن حنبل كه از جوامع روايى اهل سنت است ، آمده كه حضرت على ( ع ) به رسول اكرم ( ص ) عرض كرد : ميان اصحابت عقد اخوّت و برادرى بستى و مرا رها نمودى ، رسول اعظم فرمودند : تو را براى خودم گذاشتم ، تو برادر منى و من برادر تو ، و پس از تو يا على - اگر كسى چنين ادعايى بكند دروغگوست .
حضرت امير مؤمنان مىفرمايد :
« من مانند كودك شيرخوار كه دائما دنبال مادر خود مىباشد ، تابع و پيرو پيامبر اكرم بودم هر روز جلوهاى از اخلاق نيكويش را به من مىنماياند و مرا به پيروى از آن امر مىنمود » .
سئوال سوم اينكه : چگونه است كه « بخارى » حديثى در فضيلت على ( ع ) و اهل بيتش نقل نمىكند مگر آنكه ناگزير از آن گردد در صورتى كه بزرگترين و موفقترين محدّث نزد تمام اهل تسنّن است ؟
پاسخ : بله همين مسئله سرّ بزرگى و عظمت بخارى پيش
امامت على ( ع ) در آينه عقل و قرآن ( فارسى ) — صفحة 37
مساهمون: محمد جواد مغنية
ص٣٧