تخطي إلى المحتوى الرئيسي

امامت على ( ع ) در آينه عقل و قرآن ( فارسى ) — صفحة 34

مساهمون:

ص٣٤
پيش از آنكه ذليل و فرومايه گرديم از آيات و احكامت پيروى كنيم ؟ ! ) و مىفرمايد : « 8 » ( عذاب‌كننده نبوديم مگر پس از آنكه رسولى را برانگيزيم ) و در جاى ديگرى مىفرمايد : « 9 » ( پيامبران را مژده‌دهنده و بيم‌دهنده مبعوث كرديم تا مردم پس از آنها حجتى بر خداوند نداشته باشند ) .

2 - شيوهء احسن در تبليغ

شرط دوم تبليغ اين است كه طبيعتى قانع‌كننده داشته باشد بگونه‌اى كه اگر انسان از اميال نفسانى و تقليد كوركورانه خود دست بردارد رسالت را مىپذيرد . از جمله روشها اين است كه ، دعوت‌كننده حقيقت را با اسلوبى آرام و دلنشين و ملايم و جذاب ، مخاطب را دعوت نمايد . و يا براى روشن‌تر كردن ادعاى خود ، مثالهاى ساده ، منطقى و قابل پسند را بيان و وى را به تأمل و انديشيدن وادارد تا او رفته‌رفته مسائل را ارزيابى كند و سپس تصميم به پذيرش حقيقت بگيرد ، نه اينكه بخواهد حقيقت را بر او تحميل كند تا احساس كند كه دعوت‌كننده بر او برترى علمى و مقامى و پاكى و از لحاظ موقعيت مكانى بر او تفوق دارد . خداوند در قرآن كريم مىفرمايد : « 10 » ( خداوند شرم نمىكند كه به پشه يا برتر از آنها ( در كوچكى ) مثال بزند و آنان كه ايمان آورده‌اند مىدانند كه آن مثل حقيقى از طرف پروردگارشان است و آنان كه كافر شدند مىپرسند : خداوند با اين مثل چه
هامش
( 8 ) . اسراء : 165 ( 9 ) . نساء : 165 . ( 10 ) . بقره : 28 .