خود از او بخواهى و اگر از پرداخت آن سرباز زد مىتوانى مانند طلب خود را بدون هيچ كم يا زيادى از مال او بردارى و اگر درگذشتى و بخشودى ؛ بدان كه خداوند نيكوكاران را دوست دارد .
او عادل و كريم است و به موجب آن مىتواند از گنهكار درگذرد و او را پاداش دهد ، گرچه گناهانش مانند كف روى آب باشد .
خداوند سبحان مىفرمايد : « 6 »
( و ( به يادآر ) آن هنگام كه خداوند به عيسى بن مريم ( ع ) فرمود :
آيا تو به مردم گفتى : كه اى مردم من و مادرم را غير از خداوند دو خداى خود بگيريد ؟ ! عيسى گفت : پروردگارا تو منزهى ، بر من روا نيست كه چنين چيزى بگويم ، اگر گفته بودم تو مىدانستى ، تو از نفس من آگاهى و من هيچ اطلاعى از نفس تو ندارم و تو بسيار داناى نهان هستى - جز آنچه بدان فرمانم دادى سخنى از پيش خود نگفتم ، به آنها ( گفتم ) خداوند را - پروردگار من و پروردگار خود را - بپرستيد و تا آن هنگام كه ميانشان بودم شاهد بر اعمال آنان بودم و آنگاه كه مرا به سوى خود فراخواندى تو مراقب و گواه بر آنان بودى و تو بر هرچيزى شاهدى . اگر كيفرشان كنى بندگان تو هستند و اگر از آنان درگذرى همانا تو عزيز و حكيمى ) .
شاهد مطلب ما اين جمله از آيه است كه : « اگر از آنان درگذرى همانا تو عزيز و حكيمى » . يعنى خداوند مىتواند گنهكاران را حتى آنان كه خدايى جز او گرفتند ، ببخشايد .
ليكن به مقتضاى عدالت و حكومت او ، ممكن نيست بدون اينكه لغزشى از كسى سرزند ، وى را عذاب و كيفر دهد . البته به شرطى كه او
هامش
( 6 ) . مائده : 116 - 118 .