تخطي إلى المحتوى الرئيسي

امامت على ( ع ) در آينه عقل و قرآن ( فارسى ) — صفحة 31

مساهمون:

ص٣١

عقل ، موجودى شگفت‌آور

از جهان نهفته و پيچيده عقل خويش ، كه برتر از عجايب نظام هستى است ، غافل نباش . چه جهان ماده قابل حدس و تخمين و اندازه‌گيرى است و « اينشتين » آن را به هفتاد سال نورى محدود نموده است درحالىكه عقل گودالى است بىقعر و آسمانى است بىسقف و فضايى است بىمنتها ، كه گنجايش همه‌چيز را دارد ولى هيچ‌چيز آن را در خود جاى نمىدهد . او بزرگترين جهانى است كه حضرت على ( ع ) آن را چنين توصيف مىكند .
« اتزعم انّك جرم صغير * و فيك انطوى العالم الاكبر » ؟ گمان كردى كه كوچك جرم هستى * و در خود عالمى اكبر نهفتى ؟
آرى خرد بزرگتر از جهان است و چيزى جز خالق آن ، بزرگتر از آن نيست و شايد نسبت عقل به خداوند به اندازه نسبت كلمه به گوينده آن يا كمتر از آن است !

عدل الهى

عدالت خداوند سبحان مانند قدرت ازلى او ، صفتى است كه تنها خود او از آن آگاه است . و جلوه‌ها و نشانه‌هاى بىشمارى از آن در نظام هستى به چشم مىخورد . از جمله در خود انسان و در احكام الهى و شريعت آسمانى است و ما در اينجا ، جهت تبيين موضوع به ذكر چند نمونه اكتفا مىكنيم :

اتمام حجت

اگر از كسى چيزى طلب‌دارى ، عدالت اقتضاء مىكند كه حق