او بود كه هماره مىفرمود :
سلونى قبل ان تفقدونى . « 6 »
و تنها او بود .
پيشتازى در ايمان به خدا و رسولش
تاريخ به سوگند گواهى مىدهد كه على نخستين مردى بود كه به پيامبر ايمان آورد و على نيز اين شهادت را تصديق مىكند . حضرت در گفتارى كه در آن آيندهء نگونبختان پس از خود را ترسيم مىكند در آخر مىگويد :
فانّى ولدت على الفطرة و سبقت الى الايمان و الحجرة « 7 »
امام پس از فريب لشگريانش از شاميان حيلهگر در رفع اتهام خود ، بانگ مىزند كه « من بر چه كسى دروغ بستهام بر خدا ؟ ! درحاليكه نخستين گرونده به او بودم . يا به رسولش ؟ كه اولين مصدق او بودم » « 8 » و پس از واقعه نبرد با خوارج نهروان در خطبهاى رسا مىفرمايد : در آن زمان كه مسلمين ناتوان بودند من براى يارى اسلام برخاستم و آنگاه كه همه سر در گريبان كرده بودند من خويش را نمايان ساختم و آن زمان كه همه وامانده بودند من به سخن آمدم و در آن وقت كه همه برجاى مانده بودند از ظلمات جهل به نور حق گذشتم ؛ در آن حال كمتر از همه سخن مىگفتم و در عمل از همه پيشى مىگرفتم . . . « 9 »
هامش
( 6 ) . خطبه 93 ، نامه 189 ، خطبه 116 . . .
( 7 ) . نامه 57 .
( 8 ) . خطبه 71 و نامه 631 .
( 9 ) . خطبه 92 .