كوچيدند . مهمترين طويف قباليل قحطانيه حمير و كهلان نام داشتند .
عرب مستعربه قبايلى بودند كه پس از مهاجرت به يمن و مسلط شدن بر قبايل عرب قحطانيه جاى آنان را گرفتند . ربيعه ، نضر و قريش كه پيغمبر از ميان آنان ظهور كرد از جمله قبايل مستعربه بودند .
بنا به قول مورخان تازى اعراب قحطانيه از پشت يعرب بن قحطان يكى از اولاد نوح در وجود آمدند . اين قبيله در آغاز در سرزمين حجاز سكونت داشتند .
يعرب نخستين كس بود كه به عربى خط نوشت و شعر سرود . وى سريانى و عربى را به كمال مىدانست .
قراباغ نام ناحيهايست واقع ميان رود كور و ارس منطقهايست كوهستانى و داراى جنگلهاى انبوه . قراباغ پس از شكست خوردن ايران در جنگ با روسيان به آنان واگذار شده است . مركزش گنجه است . گاسپار دروويل
قره كليسا واقع در چالدران قديمترين كليساهاى جهان است ، و افزون بر هزار و نهصد سال پيش طاطاووس بزرگ يكى از روحانيون حضرت مسيح به دست خود ساخته است . از شگفتيها اين كه هنوز پابرجاست ، و هر سال گروه كثيرى از مسيحيان به زيارت آن مىروند .
مسيحيان بر اين باورند كه طاووس بزرگ را در محراب همين كليسا گردن زدهاند .
قره كليسا داراى دو قسمت متمايز است . قسمت قديمى آن كه با سنگهاى سفيد ساخته شده و قسمت جديد كه پس از زلزلهء سال 1319 ميلادى 697 خورشيدى با سنگ سياه بنا گرديده است .
قصيده نوع اشعارى است كه بر يك وزن و قافيه با مطلع مصرع ، و مربوط به يكديگر دربارهء موضوع و مقصود معين از قبيل مدح پادشاه و تهنيت جشن عيد و فتحنامهء جنگ يا شكر و شكايت و فخر و حماسهسرايى و مرثيه و تعزيت و مسائل اخلاقى و اجتماعى و عرفانى و امثال آن ساخته باشند و شمارهء ابياتش حد متوسط معمول بين بيست تا هفتاد و هشتاد بيت باشد و بيشتر از آن تا حدود صد و پنجاه بيت و افزونتر نيز گفتهاند و بعضى كمتر از بيست و بيت را تا حدود پانزده و شانزده بيت نيز قصيده ناميدهاند .
كاهش و افزايش عدهء ابيات يا كوتاهى و بلندى قصايد بستگى دارد به اهميت موضوع و قوت طبع شاعر و خصوصيت قوافى و اوزان مطبوع و نامطبوع كه گوينده براى انشاد قصيده انتخاب كرده باشد . بدين سبب حداكثر ابيات قصايد را نمىتوان معين كرد اما حداقل آن را حدود بيست بيت يا متجاوز از پانزده و شانزده بيت گفتهاند .
قصيده از انواع مهم شعر است و بعضى آن را مهمترين اقسام شمردهاند به اين ملاحظه كه عمده طبع ازمايى و پايهء توانايى و نيروى سخندانى شاعر از نوع قصيده معلوم مىشود كه بتواند چهل پنجاه بيت بر يك وزن و قافيت در يك موضوع با رعايت نكات بلاغت و جزالت كلام استادانه از خود انشا كند . و حقيقت امر اينست كه اهميت را در خوب گفتن شعر بايد دانست نه در انتخاب نوع شعر و مقام استادى و براعت گوينده از اقسام ديگر شعر نيز به خوبى معلوم
سفرنامه شاردن ( فارسى ) — صفحة 1896
مساهمون: ژان شاردن
ص١٨٩٦