همچنين وقتى صداى ناقوس يا صفحهء چوبى مقدس را براى خواندن دعا مىشنوند ، يا هنگامى كه عطسه مىكنند ، هر كس كه در حضور ايشان باشد مىگويد : خدا يار و نگهبان شما باد ؛ يا خدا دستگير و ياور شما باشد . در اين وقت آنكه عطسه كرده دست به پيشانيش مىگذارد ، زانويش را خم مىكند و مىگويد : هزاران خير و رحمت براى شما آرزو مىكنم .
در راه سفر اگر گذارشان از برابر و نزديك كليسايى افتاد بىآنكه داخل آن شوند جلو در توقف و نقش صليب رسم مىكنند ، سپس به چهار طرف رو مىكنند و در هر طرف مىگويند : خدا را سپاس ؛ آنگاه به راه خود مىروند .
اما آداب ظاهرى عبادت آنها چنين است : به وقتى كه دست و روى خود را مىشويند ، نام خدا را بر زبان مىآورند و او را مىستايند ؛ و پس از اينكه لباس مىپوشند از اتاق بيرون مىروند ، رو به مشرق مىايستند . دو يا سه بار علامت صليب رسم مىكنند ، و دعاهايى همانند ادعيهء سابق الذكر مىخوانند ؛ آنگاه به نشان ختم عبادت سر خود را خم مىكنند . رسم مسيحيان در زمانهاى بسيار دور نيز چنين بود كه رو به مشرق نماز مىخواندند و سن بازيل (
saint basile
) در فصل بيست و هفتم تصنيف خود موسوم به روح القدس آورده است كه اين مراسم را نخست حواريون به مسيحيان آموختهاند .
اين نكته نيز گفتنى است كه مينگرليها هميشه به حال ايستاده نماز مىخوانند ، در صورتى كه اين رسم در كليسا سابقه نداشته است . اما بارونيوس (
baronius
) ضمن بيان حوادث سال 58 آورده است كه مسيحيان گاهى در حال ايستاده و گاهى نيز به زانو دعا خواندهاند و عبادت كردهاند . آنان سر برهنه نيايش مىكردند ؛ و پلوتارك آورده است كه كافران در حالى كه كلاه بر سر داشتند خدايان خود را نماز مىبردند .
سن پل (
saint paul
) دستور داده است كه مسيحيان بايد سر برهنه نماز بخوانند . مينگرليها به هنگام خواندن نماز دستشان را روى پيشانى مىگذارند ، و در اين حال كاملا مستغرق نيايش مىشوند . آنان بعد از اينكه نماز خواند نشان آغاز شد سه بار دور كليسا مىگردند و دعا مىخوانند اين رسم چنان كه در بخشهاى دوازده و بيست و دو فصل نهم رسالهء حوارى سن ژرم (
saint jerome
) آمده از مؤمنان كهن مسيحى است .
اين نيز در خور ياد كردن است كه نماز و دعاى مردمان اين سرزمين همان