راهى براى پهن كردن بساط براى اين دزدان همراه قافله نباشد . و اعتقادى در افراد نسبت به اين مدّعيان نيابت - گرچه صراحتى در اين كار نداشته باشند - پديد نياورد . زيرا گاهى فريبكارانى با ميان آوردن تعابيرى همچون حضرت چنين خواسته و چنين دستور داده ، و چنان پيغام فرستاده ، و احيانا توقيعى صادر فرموده ، و در پوشش امثال اينگونه تعارفات گمراهكننده در پى ادّعاى نيابت مىباشند .
بنابراين هميشه اين جمله آن حضرت را آويزه گوش داشته باشيم كه فرمودند : « مدّعيان مشاهده پيش از فرارسيدن مقدّمات ظهور دروغگو و تهمتزننده هستند . »
و بدانيم كه بحث اين ديداركنندگان فقط در اين بوده كه ملاقاتى دست داده و ديدارى حاصل شده ، مشكلى گشوده شده و اشعهاى از آن خورشيد در ابر فرورفته بر ما تابيده است . به همان اندازه كه نشانى از خورشيد باشد و اميدها در دلها نميرد و اعتقادات ثابت بماند .
با توجه به نحوه ديدارها مىتوانيم آنها را به دو گروه تقسيم كنيم ؛ يكى ديدارهائى كه بىمقدّمه و بدون اصرار در تقاضاى قبلى از سوى آن حضرت انجام گرفته ، و ديگرى ديدارهائى كه بعد از زحمات و تحمل مشكلات و فراقها و اشتياقها حاصل شده است . آنجا كه ديدار به صلاحديد خود آن حضرت بوده و از اين طرف چندان تلاشى صورت نگرفته است امرش به دست خود حضرت است و هركسى مىتواند چنين اميدى را براى هميشه در خود داشته باشد و هرروز صبح در دعاى عهدش بخواند :
« و اكحل ناظرى بنظرة منّى إليه . »
و اما آنجا كه براى ديدار و زيارت ، شرط و شرائطى قائل شدهاند ، بد نيست كه توجّهى به آنها داشته باشيم و خود را در آن ترازو بسنجيم و ببينيم آيا واقعا لايق ديدار هستيم و آيا ديدگان ما را لياقت ديدار هست يا نه ؟
تبصرة الولي فيمن رأى القائم المهدي ( ع ) ( روزنه اى به خورشيد ) ( فارسى ) — صفحة 17
مساهمون: افتخار زاده
ص١٧