ما در اين مقدمه به دو جمله از خود آن حضرت اشاره كرده ، و توجه مشتاقان زيارت را به آنها جلب مىكنيم :
1 - حضرت در نامهاى كه به فقيه و متكلّم و محدّث بزرگوار شيعه مرحوم شيخ مفيد مىنويسند ، سرّ غيبت و عدم توفيق ديدار را چنين بيان مىكنند :
« و معرفتنا بالذّل الّذى اصابكم مذ جنح كثير منكم الى ما كان السّلف الصّالح عنه شاسعا . » « 1 »
ما به آن مذلت و خوارى كه از زمانى كه بسيارى از شما به كارهاى ناشايستهاى كه گذشتگان نيكوكار از آن بر كنار بودند ، روى آوردهايد دامنگيرتان شده است ، آگاهيم .
« فما يحبسنا عنهم الّا ما يتّصل بنا ممّا نكرهه و لا نؤثره منهم و اللّه المستعان . » « 2 »
عامل دورى و عدم دسترسى آنان به ما همان كارهاى نامناسبى است كه انجام مىدهند و مورد پسند ما نيست .
راستى كسانى كه در گذشته موفق به ديدار مىشدند آنچه ما مىكنيم مىكردند ! ؟ چشم و گوش آنها همين آلودگىهاى چشم و گوش ما را داشت ، آنها همين غذاهاى شبههناك را مىخوردند ، آنان همين زندگى تجمّلاتى و همين بىتفاوتىهاى نسبت به مبانى دينى و همين بىتوجّهىهاى نسبت به فقر تهىدستان و تنگدستى مستمندان و گرفتارىهاى شيعيان را داشتند ؟ ! راستى افرادى همچون سيد بحر العلوم و مقدّس اردبيلى و شيخ مرتضى انصارى كه كم و بيش صحبتى از توفيقات آنها نسبت به ديدار آن حضرت مىشود ، همچون ما نسبت به اموال عمومى و سهم مربوط به سادات و مال مخصوص به حضرت بقية اللّه و درآمدهاى بادآورده از هرجا بودند ؟ ! نه ، آن سلف صالح از اين كارهاى زشت ما به دور بودند و
هامش
( 1 ) - احتجاج طبرسى ج 2 ص 318 .
( 2 ) - احتجاج طبرسى ج 2 ص 325 - 324 .