پايان بخش
« فرستادهء تو ميزان خرد تو را رساند و نامهات رساتر چيزى است كه از سوى تو سخن راند . »
اين كتاب سيره و يا تاريخ زندگى امام على ( ع ) نبود ؛ و بيشتر بررسى ابهامات در تاريخ آن حضرت است كه از آغاز دوران « رسالت » پيامبر ( ص ) و تا دورهء « فتنه » كه پايههاى تجربهء پيشتاز اسلام در مدينه را لرزاند همواره با مراحل دشوارى مواجه بود . از زمان شكلگيرى زلال شخصيتش در خانهء رسول اكرم ( ص ) و پيوستن به حركت ريشهاى اسلام و جنگ جسورانه زير پرچم حضرتش در دل اين جنبش و حركت عظيم قرار داشت ، يا آنكه اين حركت در دل او جاى مىگرفت . و از نزديك آن را همراهى مىكرد يا غرق در جزئياتش بود . . . اما دانش نيز از خصوصيات اوست كه آن را در راه اسلام و به درستى در آوردنش به كار گرفته بود ؛ و ويژگيهاى بسيار ديگرش كه وى را براى ايفاى چنين نقشى ، و همچنين اتخاذ جايگاه طبيعيش در سطح مرجعيت كاملا آماده و مهيا ساخته بود . و همواره در سايهء حركت متكى بر عقل و درايت به چيزى جز وحدت جامعه و به فعليت درآوردن توانمنديهايش و تحكيم ارزشهاى آزادى و عدالت در آن توجه نداشت .
بىهمتايى آن امام بزرگ در اين مسير در نوشتههاى مورخين قديمى و تحقيقات پژوهشگران عرب و مستشرق كاملا نمايان است . صفت « امامت » نيز به نوبهء خود اين