1 - « وليد بن عتبه » ( چنان كه قبلا خاطرنشان شد ) وى مردى دلاور ، پر جرأت ، قوى دل و چابك بود و دلاوران شجاع ، از جنگ با او هراس داشتند .
2 - « عاص بن سعيد بن عاص » از قهرمانان قريش بود كه ديگران از نبرد با او وحشت داشتند .
3 - « طعيمة بن عدى بن نوفل » كه سركردهء گمراهان بود .
4 - « نوفل بن خويلد » كه از سرسختترين دشمنان پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) بود ، قريشيان او را در كارها مقدّم مىداشتند و احترام خاصّى به او مىنمودند ، او همان كسى است كه قبل از هجرت در مكّه ، ابو بكر و طلحه را ( به خاطر اينكه مسلمان شده بودند ) با طناب به همديگر بست و آنان را يك روز تا شب شكنجه داد ، تا اينكه بر اثر وساطت بعضى ، آنان را آزاد نمود ، وقتى كه پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) او را در ميدان بدر ديد ، شناخت ، از خدا خواست به دست خودش نابودش كند ، عرض كرد : « اللّهمّ اكفنى نوفل بن خويلد خدايا ! مرا در مورد نوفل كفايت فرما » على ( عليه السّلام ) به سوى او شتافت و او را كشت .
5 - زمعة بن اسود .
6 - عقيل بن اسود .
7 - حرث بن زمعه .
8 - نضر بن حارث عبد الدّار .
9 - عمير بن عثمان بن كعب بن تيم ، عموى طلحة بن عبيد اللّه .
10 - عثمان بن عبيد اللّه .
11 - مالك بن عبيد اللّه ( اين دو نفر برادر طلحه بودند ) .
12 - مسعود بن ابو امية بن مغيره .
13 - قيس بن فاكة بن مغيره .
14 - حذيفة بن ابى حذيفة بن مغيره .
15 - ابو قيس بن وليد بن مغيره .
16 - حنظلة بن ابى سفيان .
المستجاد من كتاب الأرشاد ( نگاهى بر زندگى دوازده امام ' ع '" ) ( فارسى ) " — صفحة 88
مساهمون: العلامة الحلي
ص٨٨