شدگان دشمن در جنگ بدر ، هفتاد نفر بودند كه على ( عليه السّلام ) 36 نفر از آنان را كشت يعنى يك نفر بيش از نصف هفتاد نفر را ) .
چهرهء على ( ع ) در آينهء نبرد احد
پس از جنگ بدر ، جنگ احد ( در نيمهء شوّال سال سوّم هجرت ) در كنار كوه احد ( يك فرسخى مدينه ) واقع شد ، على ( عليه السّلام ) در اين جنگ پرچمدار رسول خدا ( صلّى اللّه عليه و آله ) بود ، همانگونه كه در جنگ بدر ، پرچم رسول خدا ( صلّى اللّه عليه و آله ) در دست على ( عليه السّلام ) بود .
در جنگ احد « لواء » ( يعنى پرچم كوچكتر از پرچم جنگ ) نيز ( پس از شهادت مصعب ) به دست على ( عليه السّلام ) داده شد ، بنابراين ، على ( عليه السّلام ) در اين جنگ هم پرچمدار بيرق جنگ بود و هم پرچم كوچك ( راهنما ) در دستش بود .
در اين جنگ ( در بخش آخر ) همهء مسلمين ، پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) را در صحنه تنها گذاشتند و فرار كردند جز على ( عليه السّلام ) كه تنها با پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) در ميدان ماند ، سپس گروه اندكى از فراريان نزد رسول خدا ( صلّى اللّه عليه و آله ) بازگشتند ، نخستين نفر از مراجعين ، عاصم بن ثابت ، ابو دجانه و سهل بن حنيف بودند . و بعد طلحه به آنان پيوست . راوى حديث ( زيد بن وهب ) مىگويد : به عبد اللّه مسعود گفتم : در اين وقت ابو بكر و عمر كجا بودند ؟
گفت از « فراريان بودند » گفتم : عثمان كجا بود ؟
گفت : « او رفت و بعد از سه روز بازگشت ، رسول خدا ( صلّى اللّه عليه و آله ) به او فرمود :
لقد ذهبت فيها عريضة ؛ مسافت دور و درازى رفتى » .
ولى على ( عليه السّلام ) همچنان ثابت قدم در ميدان ماند ، فرشتگان از ثابت قدمى او تعجّب كردند و جبرئيل در آن روز به سوى آسمان بالا مىرفت و مىگفت :
« لا سيف الّا ذو الفقار ، و لا فتى الّا علىّ ؛ شمشيرى ( كه حقّ شمشير را ادا كند ) جز ذو الفقار ( شمشير على ( عليه السّلام ) ) نيست . و جوانى ( كه زيبندهء جوانى باشد ) جز على ( عليه السّلام ) نيست » .
امير مؤمنان على ( عليه السّلام ) در اين جنگ ، بسيارى از مشركان را كشت و پيروزى در