اسقف : اى محمد ! آيا براى مسيح ( عليه السّلام ) پدرى كه موجب تولّد او شده باشد سراغ دارى ؟
پيامبر : « آميزش و جريان زناشويى در كار نبوده ، تا او داراى پدر باشد » .
اسقف : پس چگونه مسيح ( عليه السّلام ) را مخلوق مىدانى با اينكه هيچ بندهء مخلوقى ديده نشده جز اينكه بر اساس زناشويى بوده و پدر داشته است ، در پاسخ اين سؤال اين آيات به پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) نازل شد :
إِنَّ مَثَلَ عِيسى عِنْدَ اللَّهِ كَمَثَلِ آدَمَ خَلَقَهُ مِنْ تُرابٍ ثُمَّ قالَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ * الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ فَلا تَكُنْ مِنَ الْمُمْتَرِينَ * فَمَنْ حَاجَّكَ فِيهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَكُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكاذِبِينَ .
« 1 »
« مثل عيسى نزد خدا همچون مثل آدم است كه او را از خاك آفريد و سپس به او فرمود : موجود باش ، او هم فورا موجود شد ، اينها حقيقتى است از جانب پروردگار تو ، بنابراين ، از ترديد كنندگان مباش . هرگاه بعد از علم و آگاهى كه ( دربارهء مسيح ) به تو رسيده ( باز ) كسانى با تو به محاجّه و ستيز برخيزند ، به آنان بگو بياييد ما فرزندان خود را دعوت مىكنيم ، شما هم فرزندان خود را ، ما زنان خويش را دعوت مىكنيم ، شما هم زنان خود را ، ما از نفوس خود دعوت مىكنيم ، شما هم از نفوس خود دعوت كنيد ، آنگاه مباهله مىكنيم و لعنت خود را بر دروغگويان قرار مىدهيم » .
پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) اين آيات را براى هيأت مسيحيان خواند [ پس از گفت و شنود ، هيأت مسيحيان به پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) گفتند سخنان شما ما را قانع نكرد ما حاضريم با شما مباهله كنيم ] .
پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) آنان را دعوت به مباهله كرد « 2 » و فرمود : « خداوند به من خبر داده
هامش
( 1 ) - سورهء آل عمران ، آيهء 59 - 61 .
( 2 ) - مباهله ( بر وزن مبارزه ) در اصل از « بهل » ( بر وزن اهل ) گرفته شده و به معناى رها كردن