و برترين انسانها در محضر پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) است .
وقتى كه امير مؤمنان على ( عليه السّلام ) از شايعهسازى منافقين باخبر شد ، تصميم گرفت آنان را تكذيب و رسوا كند و دروغشان را فاش سازد ، از مدينه خارج شد و خود را به پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) رساند و به آن حضرت عرض كرد : « منافقين مىپندارند كه تو از روى بىمهرى و خشمى كه بر من داشتهاى ، مرا با خود نبردهاى و مرا جانشين خود در مدينه ساختهاى » .
پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) به او فرمود : « برادرم ! به جاى خود به مدينه بازگرد ؛ چرا كه امور مدينه سامان نيابد جز به وسيلهء من يا به وسيلهء تو و تو خليفه و جانشين من در ميان خاندانم و هجرتگاهم و دودمانم هستى » .
« اما ترضى ان تكون منّى بمنزلة هارون من موسى الّا انّه لا نبىّ بعدى » .
« آيا خشنود نيستى كه مقام تو نسبت به من همچون مقام هارون نسبت به موسى ( عليه السّلام ) باشد جز اينكه بعد از من پيامبرى نخواهد بود » .
و اين سخن رسول خدا ( صلّى اللّه عليه و آله ) بيانگر چند مطلب است :
1 - تصريح پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) به امامت على ( عليه السّلام ) .
2 - انتخاب شخص خاصّ على ( عليه السّلام ) براى جانشينى ، در ميان همهء مردم .
3 - تبيين فضيلتى ويژه براى على ( عليه السّلام ) كه هيچ كس داراى آن نيست و تنها او صاحب اين افتخار است .
4 - پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) با اين سخن ، تمام آنچه را كه هارون در پيشگاه حضرت موسى ( عليه السّلام ) داشت براى على ( عليه السّلام ) ثابت كرد ، جز در آنچه را كه عرف مردم مىدانند مانند برادرى ( تنى و پدر و مادرى ) هارون با موسى و جز آنچه را كه شخص پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) استثنا كرد كه « مقام نبوّت » باشد .
و اين امور ، حاكى از امتيازات خاصّ على ( عليه السّلام ) در ميان مسلمين است كه هيچ كس در اين امتيازات ، همتاى او و يا همسان و نزديك به او نيست .
المستجاد من كتاب الأرشاد ( نگاهى بر زندگى دوازده امام ' ع '" ) ( فارسى ) " — صفحة 118
مساهمون: العلامة الحلي
ص١١٨