مشركين از قلعهء طائف بيرون آمده و به حضور رسول خدا ( صلّى اللّه عليه و آله ) رسيدند و قبول اسلام كردند ( و به دنبال آن ، قلعهء طائف به دست مسلمين فتح گرديد ) و طائف بيش از ده روز در محاصرهء پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) و همراهان بود .
چنان كه ملاحظه مىكنيد در اين جنگ نيز ، خداوند على ( عليه السّلام ) را به ويژگيهايى اختصاص داد كه هيچ كس داراى آن نبود و پيروزى به دست آن حضرت انجام گرفت و در جريان رازگويى ، پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) رازگويى با على را به خدا نسبت داد و اين خود بيانگر اوج عظمت مقام او در پيشگاه ذات اقدس حق است كه او را از همگان جدا مىكند و از سوى ديگر ، از دشمن او ، سخنى سرزد كه پرده از درون ( پركينهء ) او برداشت و سفرهء دل او را آشكار ساخت و اين جريان مايهء عبرت و پند براى صاحبان انديشه است .
سيماى على ( ع ) در جنگ تبوك
[ سال نهم هجرت ، ماه رجب بود كه به پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) خبر رسيد ارتش روم مركب از چهل هزار سواره نظام با ساز و برگ كامل رزمى در نوار مرزى « تبوك » ( سوريهء كنونى ) مستقر شدهاند و اين نقل و انتقالات ، حكايت از خطر حمله و تجاوز مىكند .
پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) بىدرنگ به تدارك سرباز و جمعآورى اسلحه پرداخت و خطبههاى آتشين خواند و دستورهايى داد و خودش همراه سى هزار نفر به سوى سرزمين تبوك حركت كردند ، با توجّه به اينكه فاصلهء تبوك با مدينه 610 كيلومتر است ، سپاه روم ناگهان خود را در برابر قدرت عظيم اسلام ديد ، و از مرزها عقبنشينى نمود و وانمود كرد كه قصد تجاوز ندارد ، پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) پس از مشورت با ياران و پس از ده يا بيست روز اقامت ، براى تجديد قوا به مدينه بازگشت ] .
در آغاز جنگ تبوك ، خداوند به پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) وحى كرد كه خودش به سوى تبوك حركت كند و مردم را براى حركت به سوى تبوك برانگيزد و به او آگاهى داد كه نيازى به جنگ نيست و آن حضرت گرفتار جنگ نخواهد شد و امور ، بدون شمشير رو به راه خواهد شد وقتى كه پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) تصميم خروج از مدينه گرفت ، امير مؤمنان