قدم جبرئيل است ، به قدوم مبارك مولاى ما حضرت امام رضا عليه السّلام داراى شرافت مخصوص گشته ، و بر شرافت و مقامش افزوده شده است ، و ورود حضرت رضا عليه السّلام به قم ، نظير ورود جدّش رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله به مدينه است ، آنجا كه به روايت سلمان ، رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله هنگامى كه وارد مدينه شد ، مردم ، مهار شتر را گرفتند و او را به خانهء خود دعوت مىكردند ، رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : « اى مردم ! مهار شتر را رها كنيد ، زيرا اين شتر خودش مأمور است كه در كجا مرا پياده كند ؛ در هر جا كه زانو بر زمين زد ، من مهمان صاحب آنجا خواهم بود » .
مردم مهار ناقه را رها كردند ، شتر گاهى آرام و گاهى با سرعت حركت مىكرد ، تا وارد مدينه گرديد و در كنار در خانةا « ابو ايّوب انصارى » « 1 » زانو بر زمين زد ، در مدينه شخصى فقيرتر از ابو ايّوب انصارى نبود ، دلهاى مردم از حسرت مفارقت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله از كار ايستاد - تا پايان روايت .
چنين تشبيهى ، در مورد حضرت رضا عليه السّلام هيچ گونه عجيب نيست ، چرا كه حضرت رضا عليه السّلام پارهء تن پيامبر صلّى اللّه عليه و آله است ، كه خداوند متعال بار سنگين مسئوليت نبوّت را بر دوش او نهاد ، و قوّت تحمّل آن را به او عطا فرمود . حضرت رضا عليه السّلام شبيه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله بود ، اخلاق نيك آن حضرت ، بيانگر اخلاق پيامبر صلّى اللّه عليه و آله بود ، و راه رفتنش همچون راه رفتن او بود ، بلكه روايت شده : « حضرت رضا عليه السّلام شبيهترين مردم ، به رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله بود ، و هر كسى كه در عالم خواب ، رسول
هامش
( 1 ) زيد بن خالد خزرجى ، از تيرهء بنى نجّار ، معروف به ابو ايّوب انصارى ، از ياران معروف و بزرگ پيامبر صلّى اللّه عليه و آله بود ، در جنگ بدر و ساير جنگهاى عصر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله شركت داشت ، و پس از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله ، از اصحاب امير مؤمنان على عليه السّلام بود ، و در جنگهاى آن حضرت ، شركت نمود . سرانجام در عصر معاويه ، با لشكر اسلام به جنگ روميان رفت و در بيرون قسطنطنيّه ، در سن پيرى در سال 50 ه ق به شهادت رسيد ، قبرش در نزديك قلعهء قسطنطنيّه ( واقع در كشور تركيّه ) مزار مسلمانان است .