9 - گواهى دادن بيش از پنجاه نفر به وفات امام كاظم عليه السّلام
امام كاظم عليه السّلام در بغداد ، در زندان سندى بن شاهك در 25 ماه رجب « 1 » سال 183 هجرت « 2 » بر اثر مسموم شدن ، از دنيا رفت .
از عمر بن واقد روايت شده : من در بغداد بودم ، سندى بن شاهك در يكى از شبها مرا طلبيد ، ترسيدم از اين كه قصد سوئى به من دارد ، وصيّتهاى لازم خود را به عيالم نمودم ، و گفتم : انّا للّه و انّا اليه راجعون » سپس سوار بر مركب شده و نزد سندى بن شاهك رفتم ، وقتى كه نگاهش به من افتاد ، گفت : « گويا تو را ترسانده و وحشت زده كرديم » .
گفتم : آرى .
گفت : در اينجا جز خير چيزى نيست .
گفتم : پس كسى را به خانهء من بفرست ، تا خبر سلامتى مرا به عيالم برساند .
گفت : « چنين مىكنم » ، سپس گفت : « اى ابا حفص ! آيا مىدانى چرا به سراغ تو فرستاديم ؟ » .
گفتم : نه .
گفت : آيا موسى بن جعفر را مىشناسى ؟ .
گفتم : « آرى ، به خدا سوگند ، من او را مىشناسم ، و بين من و او سالها دوستى برقرار است » .
آنگاه سندى بن شاهك گفت : در بغداد چه كسانى را كه سخنشان را مردم بپذيرند مىشناسى ؟ .
هامش
( 1 ) به گفتهء بعضى در پنجم رجب ، و به گفتهء بعضى ديگر در 24 رجب است .
( 2 ) مخفى نماند كه در كتاب « فصول عليّه » وفات امام كاظم عليه السّلام در روز 29 رجب نوشته شده ، اين غلط از كاتب است ، و صحيح 25 است ( مؤلّف ) .
و در كتاب تذكرهء سبط ابن جوزى آمده : هارون ، آن حضرت را به سوى بغداد برد ، و در سال 175 ه ق او را زندانى كرد ، و در زندان او تا سال 188 ه ق ( 13 سال ) در ماه رجب وفات كرد ( مؤلّف ) .