معجزهاى از امام سجّاد عليه السّلام
از على بن يزيد روايت شده ، گفت : من در آن هنگام كه امام سجّاد عليه السّلام ( در سفر كربلا ) از شام به مدينه بازمىگشت ، همراه آن حضرت بودم ، من به همراهان آن حضرت ، از زنان و . . . نيكى مىكردم و نيازهاى آنها را تأمين مىنمودم ، وقتى كه آنها به مدينه رسيدند ، مقدارى از زيورهاى خود را ( به عنوان پاداش و قدرشناسى ) براى من فرستادند ، آنها را نگرفتم ، و گفتم : من براى خدا ، به آنها خدمت كردم ، نه براى پول ، امام سجّاد عليه السّلام سنگ سياه بسيار سختى را از زمين برداشت ، و انگشتر خود را بر روى آن نهاد ، و شكل صفحهء انگشتر ، در آن سنگ نقش بست ، سپس آن سنگ را به من داد و فرمود : « اين سنگ را بگير و هر حاجتى دارى به وسيلهء آن ، بدست بياور .
على بن يزيد مىگويد : « سوگند به خداوندى كه محمّد صلّى اللّه عليه و آله را به حقّ مبعوث كرد ، آن سنگ در شب بسيار تاريك ، مىدرخشيد و من در پرتو روشنائى آن ، اطراف را مىديدم ، و آن را بر قفلهاى بسته مىنهادم ، باز مىشدند ، و آن را به دستم گرفته و در برابر پادشاهان مىايستادم ، از ناحيهء آنها به من گزندى نمىرسيد » .
عالم بزرگ ، شيخ حرّ عاملى ( ره ) با اشعار خود ، به همين معجزه اشاره كرده و مىگويد :
و الحجر الاسود لمّا طبعه * ارى عجيبا الّذى كان معه
و كم له من معجز و فضل * و شرف باد و قول فصل
: « وقتى كه امام سجّاد عليه السّلام انگشتر خود را بر آن سنگ سياه نهاد ، از آن پس ، چيزهاى عجيبى همراه آن سنگ ديدم ، آن حضرت داراى چه بسيار معجزه و كرامت و امور فوق العاده و پياپى ، و گفتار روشن و قاطع است » .
كوشش امام سجّاد عليه السّلام براى وصول به قرب الهى
معتّب [ بر وزن مؤيّد كه از غلامان امام صادق عليه السّلام بود ] از امام صادق