تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بايدها و نبايدها در رفتار و كردار قضات ( فارسى ) — صفحة 227

مساهمون:

ص٢٢٧
383 - امير المؤمنين عليه السلام فرمود : دانيال در زمانى كه كودك بود پدر و مادر خود را از دست داده و يتيم شد . پس از يتيمى زنى كهنسال او را تربيت نموده و سرپرستى كرد و كفالت او را به عهده گرفت . در زمانى كه دانيال كودك بود پادشاهى از پادشاهان بنىاسرائيل حكومت مىكرد . اين پادشاه دو قاضى داشت كه به امر قضاوت مىپرداختند . اين دو قاضى با مردى نيكوكار دوست بودند كه او نيز با پادشاه دوست بود . اين مرد نيكوكار همسر زيبايى داشت . روزى آن پادشاه جهت مأموريتى احتياج به شخص امينى داشت تا او را روانهء انجام آن مأموريت كند . پادشاه به دو قاضى خود گفت : مرد امينى را براى من انتخاب كنيد تا او را براى انجام مأموريتى به سفر اعزام نمايم . دو قاضى آن مرد نيكوكار را براى انجام اين مأموريت به پادشاه پيشنهاد كردند . و پادشاه آن مرد را مأمور انجام اين سفر نمود .
شرح
قال أميرالمؤمنين عليه السلام : إنّ دانيال كان يتيماً لا امّ له و لا أب . وإن امرأة من بني إسرائيل عجوزاً كبيرة ضمّته . فربّته . وأنّ ملكاً - من ملكوك بني إسرائيل - كان له قاضيان . و كان لهما صديق . و كان رجلًا صالحاً . - و كانت له امرأة بهيّة جميلة - . و كان يأتي الملك . فيحدّثه . واحتاج الملك إلى رجل يبعثه في بعض اموره . فقال للقاضيين : اختارا رجلًا . أرسله في بعض اموري . فقالا : فلان .