تخطي إلى المحتوى الرئيسي

انقراض سلسله صفويه ( فارسي ) — صفحة 205

مساهمون:

ص٢٠٥
بسازند و پادگان بگذارند ولى محل استحكامات نبايد كم‌تر از سه ساعت راه تا سر حد باشد . مادهء 2 - شماخى مركز اقامت حاكم آن قسمت از شيروان خواهد بود كه در تصرف تركيه است ولى داراى استحكامات يا پادگان نخواهد بود . سربازان ترك فقط در موقع شورش به آنجا فرستاده خواهند شد . مادهء 3 - مرز تركيه و ايران از نقطه‌اى كه سرحد تركيه و روسيه به پايان مىرسد ، يعنى از محل التقاى دو رودخانهء كورا و ارس ، شروع مىشود . از اين نقطه خطى به نقطهء ديگر در غرب اردبيل كه در اين شهر يك ساعت راه فاصله داشته باشد كشيده مىشود و هر چه در غرب اين خط واقع است به تركيه تعلق مىگيرد . از نقطه‌اى كه در غرب اردبيل واقع است و از اين شهر يك ساعت راه فاصله دارد ، خط مستقيمى تا همدان و از آنجا تا كرمانشاه كشيده مىشود . « 1 » مادهء 4 - تزار ، در نتيجهء عهد نامه‌هايى كه با طهماسب بسته است متعهد مىشود وى را وادارد كه تمام قسمت‌هايى را كه در مادهء 3 ذكر شده به تركيه بدهد . ولى اگر طهماسب اين عهد نامه را قبول نداشت ، روسيه و تركيه متفقا زمين‌هايى را كه به او اختصاص داده شده اشغال خواهند كرد . باقى ايران بعد از صلح به هر ايرانى كه شايسته فرمان روايى در آن باشد داده خواهد شد . اين شخص اختيار و استقلال كامل خواهد داشت . مادهء 5 - اگر طهماسب در اثر وساطت تزار ، به ميل خود ولاياتى را كه در مادهء 3 ذكر شده به تركيه واگذارد ، اين كشور او را شاه ايران خواهد شناخت و كمك‌هاى لازم را به او خواهد كرد . تزار بنا بر عهدنامه‌اى كه با طهماسب دارد به او كمك خواهد رساند و تعهدات خود را انجام خواهد داد تا كشور ايران و شهر اصفهان را از چنگ محمود غاصب بيرون آورد . اگر محمود در اين صورت به تركيه حمله كند ، اين كشور در طرد او ايران را يارى خواهد كرد . تركيه و روسيه مطابق اين عهد نامه سعى خواهند كرد كه طهماسب را بر تخت سلطنت ايران بنشانند . مادهء 6 - اگر طهماسب از دادن ولايات ايرانى به تركيه خوددارى كند ، تركيه و روسيه اول قسمت‌هايى را كه متعلق به آنهاست خواهند گرفت و بعد از آرام كردن مملكت ، ادارهء آن را به دست يك نفر ايرانى ، كه كاملا مستقل خواهد بود ، خواهند سپرد و او را به تخت خواهند نشاند ، و به اظهارات محمود وقعى نخواهند گذاشت ، و با او قرار دادى نخواهند
هامش
( 1 ) . دو شهر كرمانشاه و همدان در ناحيه‌اى واقع مىشدند كه در نتيجهء عهد نامه به تركيه تعلق مىگرفتند ولى اين موضوع صريحا ذكر نشده بود .