تازه چه چيزى ما را ملزم مى سازد وبر ما واجب مى كند كه احدى از مسلمانان را
لعن كنيم يا از أو بيزارى بجوييم ؟ ! وچه ثوابي در لعنت وبيزارى نهفته است ؟ !
خداى متعال در روز قيامت به هيچ مكلفى نمى گويد : چرا لعن نكردى ؟ بلكه
خواهد گفت : چرا لعن كردى ؟ واگر انساني در همه عمر إبليس را لعن نكند
نافرمان وگنهكار به حساب نمى آيد ، واگر انسان به جاى لعنت ( استغفر الله )
بگويد برايش بهتر است .
وانگهى چگونه براي عامه رواست كه در أمور خاصه دخالت كند ، در
صورتي كه آنان اميران وسر كردگان اين أمت بوده اند ، وما امروزه جدا در طبقه
فروتر از آنان قرار داريم ، پس چگونه زيبنده است كه از آنان انتقاد كنيم ؟ ! آيا
زشت نيست كه رعيت در أمور باريك شاه وأحوال وشئونى كه ميان أو
وخانواده وپسر عموها وزنان وكنيزانش مىگذرد دخالت كند ؟ ! ومى دانيم كه
رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم داماد ( يعنى شوهر خواهر ) معاوية بود وأم حبيبه خواهر معاوية
همسر وى بود ، وأدب اقتضا مى كند كه شأن أم حبيبه كه أم المؤمنين است درباره
برادرش حفظ شود .
وچگونه روا باشد لعن كسى كه خداوند ميان أو ورسولش پيوند دوستى
برقرار ساخته ؟ ! مگر همه مفسران نگفته اند كه اين آية درباره أبو سفيان نازل شده :
عسى الله ان يجعل بينكم وبين الذين عاديتم مودة ( 1 ) ( اميد است كه خداوند ميان
شما ودشمنانتان دوستى برقرار سازد ) ، واين پيوند همان دامادى رسول
خدا صلى الله عليه وآله وسلم با أبو سفيان است كه دختر أو را به همسرى گرفت . به علاوة ، آنچه
شيعه از اختلافات ومشاجرات ميان صحابه نقل مى كند ثابت نيست ، وياران آن
حضرت همه مانند فرزندان يك مادر هستند ودل هيچ كدام از ديگرى مكدر
هامش
( 1 ) - سوره ممتحنه / 7 .