كه معناى امر دارد مانند اين آية : والمطلقات يتربصن بأنفسهن ثلاثة قروء ( 1 ) (
وزنان طلاق داده شده سه طهر ( يا سه حيض ) عده نگه مى دارند ) كه معنايش امر
است يعنى بايد در اين مدت عده نگه دارند . ونيز خداوند گنهكاران را لعنت
كرده كه فرموده : لعن الذين كفروا من بني إسرائيل على لسان داود ( 2 ) ( كافران
بني إسرائيل بر زبان داود لعنت شدند ) . ان الذين يؤذون الله ورسوله لعنهم الله في
الدنيا والآخرة ( 3 ) ( آنان كه خدا ورسول أو را مىآزارند خداوند در دنيا وآخرت
لعنتشان كرده است ) . ملعونين أينما ثقفوا اخذوا وقتلوا تقتيلا ( 4 ) ( ملعونند ، هر جا كه
يافت شدند بايد دستگير شوند وبه سختى به قتل رسند ) . ان الله لعن الكافرين
وأعد لهم سعيرا ( 5 ) ( خداوند كافران را لعنت كرده وآتشى سوزان براي آنها فرآهم
كرده است ) . وبه إبليس فرمود : وان عليك لعنتى إلى يوم الدين ( 5 ) ( ولعنت من تا
روز جزا بر تو باد ) .
اما اين كه كسى گويد : ( چه ثوابي در لعن نهفته است ؟ وخداى متعال هيچ گاه
به مكلف نمى گويد : چرا لعنت نكردى ؟ بلكه به أو خواهد گفت : چرا لعنت
كردى ؟ واگر لعن كننده به جاى آن كه بگويد : ( خدا فلانى را لعنت كند ) بگويد :
( خداوندا ، مرا بيامرز ) براي خودش بهتر است ، واگر انساني در تمام عمر خود
إبليس را لعنت نكند بدان سبب مؤاخذه نمى گردد ) . اينها همه سخن نادان
نابخردى است كه نمى داند چه مى گويد . زيرا لعنت فرستادن خود نوعي طاعت
هامش
( 1 ) - سوره بقره / 228 .
( 2 ) - سوره مائده / 78 .
( 3 ) - سوره احزاب / 57 .
( 4 ) - سوره نور / 7 .
( 5 ) - سوره احزاب / 64 .
( 6 ) - سوره ص / 78 .