علم وفصاحت وديگر ويژگيهاى فراوان وپاكيزه اى كه خداوند بهره أو ساخته
است برايم سخن گويى . وى خنديد وگفت : تو چقدر خود را جمع مى كنى وبر
من مىجهى ! سپس گفت : در اينجا مقدمه اى هست كه بايد بدانى وآن اين كه :
بيشتر مردم دل خونى از دنيا دارند ، اما مستحقان از آن جهت كه بيشترشان از
محروميت خود رنج مى برند ، مانند عالمي كه خود را در دنيا بي بهره وجاهلي را
پر روزى وتوانگر مى بيند ، ودلاورى كه در جنگها ضرب شستها نشان داده
ووجودش در ميدان جنگ كارساز بوده ولى از حد أقل حقوق هم بهره مند نيست ،
اما آدم ترسوى بزدلى را كه از سايه أو مىگريزد مى بيند كه مالك بخش عظيمى
از دنيا وداراى مال وروزى انبوهى است ، وخردمند خوش فكر درست عقلي كه
تنگ روزى است ومى بيند مرد أحمق ناداني را كه همه خوبيها به سوى أو سرازير
است وپستانهاى روزى براي أو پر از شير است ، ودين دارى كه به دين درست
واستوار معتقد وبه عبادت نيكو واخلاص وتوحيد مشغول است ولى محروم
وكم روزى است ولى يك يهودي يا نصراني يا بي ديني را مى بيند كه داراى مال
بسيار وحالي خوش است ، تا آنجا كه در بيشتر أوقات اين طبقات داراى
استحقاق ، نيازمند به طبقاتى هستند كه هيچ گونه استحقاقى ندارند ولى ضرورت
وناچارى آنان را وا مى دارد كه به جهت دفع ضرر يا جلب منفعت در برابر آنان
خوارى وفروتنى كنند .
پايين تر از اين طبقات مستحق نيز كساني را مى بينيم مانند نجار حاذق ، بناى
دانا ، نقاش ماهر ، تصوير گر ريزه كار كه بسيار تنگ روزى وبدشانس اند وهمه
درها به روى آنها بسته است ، وديگران را كه در حد آنها نيستند وبسان آنان
مهارت ندارند مى بينيم كه از روزى فراوان ، شانس خوب ، در آمد بسيار ، زندگانى
خوش وروزى گسترده بهره مندند . اين حال دارندگان استحقاق واستعداد است .
اما كساني كه أهل فضيلت نيستند مانند عموم مردم ، آنان نيز از دنيا كينه دارند
الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 928
مساهمون: حسين استاد ولي
ص٩٢٨