جويبر از ضحاك از حسن بن محمد بن علي بن أبي طالب نقل كرده كه : أبو بكر
سهم ذوى القربى را از فاطمه وبني هاشم منع كرد وآن را در راه خدا وخريد
اسلحه وأسب وشتر قرار داد . ( 1 )
بخارى از ابن شهاب از عروه از عايشه نقل كرده كه : فاطمه عليها السلام دختر
پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم نزد أبو بكر فرستاد وميراث خود از پدرش رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم را از
غنايم مدينه وفدك وباقيمانده خمس خيبر طلب نمود . أبو بكر گفت : رسول خدا
فرموده است : ( ما ارث نمىگذاريم ، هر چه باز گذاريم صدقه است ، بي شك آل
محمد عليهم السلام بايد از اين مال استفاده كنند ) ، ومن نيز به خدا سوگند چيزى از صدقه
پيامبر خدا صلى الله عليه وآله وسلم را تغيير نمى دهم . . .
پس أبو بكر زير بار نرفت كه از آنها چيزى به فاطمه عليها السلام بدهد ، فاطمه نيز به
همين دليل از أبو بكر ناراحت شد وبر أو خشم گرفت وبا أو قهر كرد وتا دم
مرگ با أو سخن نگفت . وآن حضرت شش ماه پس از پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم زنده بود
وپس از وفات ، شوهرش على شبانه أو را به خاك سپرد وأبو بكر را خبر نكرد
وخود بر أو نماز گزارد . وتا فاطمه زنده بود على را با مردم روى خوش بود وچون
فاطمه از دنيا رفت على با مردم روى خوش نشان نداد ( واز آنان كناره گرفت ) . . . ( 2 )
امام علي عليه السلام سيد مظلومان
38 - ابن أبي الحديد يكى از مباحثات خود با استادش أبو جعفر نقيب را چنين
نقل مى كند : يك بار به أو گفتم : سبب اين همه دوستى وعشق مردم به علي بن أبي
طالب عليه السلام وجان فشانى در هوا دارى أو چيست ؟ ونمى خواهم كه از شجاعت
و
هامش
( 1 ) - شرح نهج البلاغة 16 / 230 و 231 .
( 2 ) - صحيح بخارى 5 / 177 ، باب غزوه خيبر و 4 / 96 نزديك به همين مضامين .