تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 660

مساهمون:

ص٦٦٠
من كان قد عرقته مدية دهره * ومرت له أخلاف سم منقع فليعتصم بعرى الدعاء ويبتهل * بإمامة الهادي البطين الأنزع نزعت عن الآثام طرا نفسه * ورعا فمن كالاءنزع المتورع وحوى العلوم عن النبي وراثة * فهو البطين لكل علم مودع ( 1 ) ( هر كس كه تيغ تيز روزگار دمار از أو بر آورده وپوست أو را كنده ، وپستان روزگار سم جانكاه به كأم أو فرو ريخته است ) ، ( بايد دست به دامن دعا شود وبه امامت آن امام هادي بطين انزع متوسل گردد وبه زارى بپردازد ) . ( امامي كه جانش از سر پاكى وپرهيز كارى از همه گناهان بر كنده ومتنفر بود ، پس چه كسى مانند آن امام انزع پرهيزكار بوده است ) ؟ ( وهمه علوم را از پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم به ارث برد ودر خود انباشت ، از اين رو از هر علم پنهانى بطين وسرشار بود ) . . . 10 - آن حضرت پيوسته خوشرو ومتبسم وخندان بود ، باران رحمت طالبان وفرياد رس مظلومان واميد آرزومندان وپناه بيوه زنان بود ، بر رعيت خود مهربان بود وبه خواست وتشخيص خود ( در حق آنان ) عمل مى كرد وبا حجت خويش از آنها حمايت مى كرد ودر كفايت أمور آنان جانفشانى مى نمود . ( 2 ) 11 - ابن أبي الحديد گويد : اما خوش خلقي وخوشرويى وگشاده رويى وشكفته رويى أو ضرب المثل بود تا آنجا كه دشمنانش آن را عيب شمردند وعمروعاص به شاميان گفت : عيب على آن است كه سخت بذله گوست . وعلي عليه السلام در اين باره فرموده است : ( شگفتا از پسر نابغة ( عمروعاص ) كه به مردم
هامش
( 1 ) - كشف الغمة / 75 - 77 . ( 2 ) - بحار الأنوار 41 / 51 .