ژيان بود وبازويش از ساعدش تميز داده نمى شد ، دستهايى درشت وپر گوشت
داشت ، گردنى نرم ونازك چون تنگ سيم فأم داشت ، موهاى جلو سرش ريخته
بود وتنها در پشت سر مو داشت ، محاسنش پرپشت بود ، خضاب نمى كرد
وبرخى گفته اند خضاب مى كرد ولى مشهور آن است كه موهاى صورتش سپيد
بود ، هنگام راه رفتن به راست وچپ تمايل داشت ، ساعد ودستى درشت
داشت ، هنگام رفتن به ميدان جنگ مى دويد ، دلى استوار ونيرومند داشت ، با هر
كس دست وپنجه نرم مى كرد أو را به خاك مى افكند ، دلير بود ودر برابر
حريفان پيروز . ( 1 )
8 - علامه مجلسي رحمه الله گويد : از جابر وابن حنفيه روايت است كه : علي عليه السلام
مردى ميان قامت وتنومند بود ، ابروانى بلند وكمانى ، چشمانى درشت وسياه
داشت كه سپيدى آن آميخته به سرخى بود ، چهره اش از زيبايى مى درخشيد ،
گندمگون بود وموهاى جلو سرش ريخته وپشت سر مويى بسان سربندى
جواهرنشان داشت ، گردنش چون تنگ سيم فأم بود ودرشت ، شكمى بزرگ ،
پشتى محكم ، سينه اى پهن ، پهلوهايى پر گوشت ويك دست وصاف ، دستها
وانگشتانى پر گوشت وكلفت داشت ، بازو وساعدش درهم ويك دست بود به
طورى كه از هم تميز داده نمى شدند ، ساعدهايى درشت ، دوشهايى پهن
ومفاصلى بزرگ مانند مفصل شير ژيان داشت ، محاسنى داشت كه سينه اش را
زينت مى بخشيد ، عضلاتى درشت وساق پايى باريك داشت . مغيره گويد :
علي عليه السلام بسان شير بود ، از اعضاى أو آنچه بايد درشت باشد در كمال درشتى
وآنچه بايد ظريف باشد در كمال ظرافت بود . ( 2 )
هامش
( 1 ) - ذخائر العقبى / 57 .
( 2 ) - بحار الأنوار 35 / 2 و 3 .