وى گويد : ( چرا اين كودك با كودكان همسال وهمانند خود انس نمى گرفت
وپيوند نمى خورد وديده نشد كه با آنان هم بازى شود با آن كه از نظر سن وسال
وعقل وشناخت با آنان يكى بود ؟ وچرا لحظه اى به آنان گرايش پيدا نكرد تا
گفته شود : نقص كودكى وانديشه هاى دنيايى وبازىگوشى ونوجوانى أو را به
بازى وسرگرمى با آنان كشانيده است ؟ بلكه أو را پيوسته در اعتقاد وخدمت به
اسلام ومصمم در كار خود وعامل به گفتار خويش ديده أيم به گونه اى كه با
پاكدامنى وزهد اسلام راستين خود را به اثبات رساند ودر ميان همه كساني ك ه
در خدمت پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم بودند خود را به آن حضرت پيوند داد وامين وأنيس أو
در دنيا وآخرتش بود ، شهوت خود را سركوب وانديشه هاى ( ناصواب ) خويش
را كنترل نمود وبه اميد رستگارى وپاداش اخروى بر همه اين أمور صبر پيشه
ساخت . . .
ونيز شخص با انصاف بايد نيك بنگرد وهواي نفس را كنار بگذارد تا نعمتي
را كه خدا به علي عليه السلام در مورد اسلام آوردن أو با آن شرايط ويژه بخشيده است
بشناسد ، زيرا اگر الطاف خاص الهى وهدايت موهبتى خداوند بر أو نبود أو هم
مانند بعضي از خويشان وخاندان محمد صلى الله عليه وآله وسلم مى بود ، زيرا أو هم مانند آنها با
پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم آميزش داشت ومانند بسيارى از خانواده وخويشان آن حضرت با
وى نشست وبرخاست مى نمود ، ومى بينيم كه برخى از آنها بعدها ايمان آوردند
وبرخى هم أصلا ايمان نياوردند . . . ) .
وپس از آن كه نامهاى كساني از خويشان پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم را كه دعوت أو را
أجابت كردند وكساني كه أجابت نكردند آورده ، گويد : ( پس چگونه اسلام
علي عليه السلام را به خاطر الفت وتربيت وخويشاوندى وپيوند خانوادگى وتلقين
وپرورش وهمخانگى وهمزيستى در از مدت وانس وخلوت با پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم
مى دانند در وصورتي كه همه اينها براي همه خويشان حضرت يا بسيارى از آنان
الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 643
مساهمون: حسين استاد ولي
ص٦٤٣