دنبال پيامبر بود ، هوايى غير هواي أو وگرايشى غير گرايش أو در سر نداشت ،
وچگونه خصم را رسد كه أو را پيش از دعوت اسلام متهم به كفر كند در صورتي
كه معترف است كه آن حضرت در زماني كه در شكم مادر بود أو را از سجده به
بت باز مى داشت ، گرچه ما آن را صحيح نمى دانيم ( زيرا مادر أو مشرك نبود ) . آيا
مى تواند امام أمت در عالم جنين اين گونه باشد آن گاه در عالم تكليف آلوده به
كفر باشد ؟ ! آن حضرت - كه درود خدا بر أو باد - در حال جنينى وشير خوارگى واز
شير گرفتگى ونوجوانى وجوانى وبزرگسالى وپيرى مؤمن بود وأصلا سابقه كفر
نداشت .
ولولا أبو طالب وابنه * لما مثل الدين شخصا وقاما
( اگر أبو طالب وفرزند أو نبودند هرگز دين استوار وپا برجا نمى ماند ) .
بلكه ما مى گوييم : مراد از اسلام وايمان آن حضرت وپيشتازى در آنها
وپيشى گرفتن به پيامبر در اسلام همان معنايى است كه خداوند از زبان إبراهيم
خليل گفت : ( ومن نخستين مسلمانم ) ، ( 1 ) ( آن گاه كه خداوند به أو گفت : اسلام آر ،
گفت : من تسليم پروردگار عالميان هستم ) ( 2 ) ، واز زبان موسى گفت : ( ومن
نخستين مؤمنم ) ( 3 ) ، ودرباره پيامبر بزرگ خود گفت : ( اين پيامبر به آنچه از سوى
پروردگارش به أو نازل شده ايمان دارد ) ( 4 ) ، وبه أو فرمود كه : ( بگو : من مأمورم كه
نخستين مسلمان باشم ) ، ( 5 ) ( ومأمورم كه تسليم پروردگار عالميان باشم ) ( 6 ) . ( 7 )
هامش
( 1 ) - سوره انعام / 163 . اين سخن از زبان رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم است .
( 2 ) - سوره بقره / 131 .
( 3 ) - سوره أعراف / 143 .
( 4 ) - سوره بقره / 285 .
( 5 ) - سوره انعام / 14 .
( 6 ) - سوره غافر / 66 .
( 7 ) - الغدير 3 / 239 .