شمار نمى آيند . دكتر حسن إبراهيم حسن ( مدير دانشگاه اسيوط وأستاذ تاريخ
اسلام در دانشگاه قاهره ) گويد : برخى از مستشرقين ارتداد بعضي از قبائل عرب
از اسلام را پس از وفات رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم دليل آن دانسته اند كه اسلام با شمشير
پيش رفته وتنها ترس از شمشير بوده كه عرب را به اين دين در آورده است . ولى
حق آن است كه عربهايى كه أبو بكر با آنان جنگيد وبرچسب مرتد به آنان
زده شد هرگز از اسلام برنگشته بودند چنان كه از نام مرتد چنين به ذهن مى رسد ،
بلكه آنها دو گروه بودند : گروهى زكات ندادند بدين پندار كه زكات حقوقى بود
خاص رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم كه به ايشان پرداخت مى شد وچون به جوار رحمت حق
شتافت اين حق از گردن آنها برداشته شده وديگر موظف نيستند آن را به خليفه
آن حضرت بپردازند ، ودرباره همين گروه بود كه عمر با أبو بكر به خاطر جنگ با
آنها درگير شد وبه اين قول پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم استناد كرد كه آن حضرت فرموده است :
( من مأمورم كه با مردم تا آنجا بجنگم كه لا إله الا الله بگويند ، وهر كه اين كلمه را
بگويد مال وجان خويش را از من محفوظ داشته مگر آن كه به حق ستانده شود ،
وحساب أو با خداست ) ( بنابر اين أبو بكر حق نداشته آنان را كه موحد بودند
وتنها زكات ندادند به قتل برساند ) . . . اما گروه دوم از اسلام برگشتند ومسلمان
نبودند . . . ) . ( 1 )
هامش
( 1 ) - تاريخ الاسلام السياسي ( تاريخ سياسي اسلام ) 1 / 351