بخشيده وآنها را با بعثت پيامبران گرامى بر اقرار به فضيلت آنها واقرار به رسالت
محمد صلى الله عليه وآله وسلم وامامت علي عليه السلام وپيمان گرفتن از آنها به ولايت همراه با توحيد
گرامى داشته است .
18 - علامه سيد على بهبهانى رحمه الله گويد : از بيانات گذشته ما روشن شد كه
امامان ما عليهم السلام از ساير أنبيا حتى أولوا العزم نيز افضلند . تقدم آنان بر انبياى غير
أولوا العزم روشن است زيرا مقام امامت بالاتر از مقام نبوت ورسالت است . اما
تقدم بر انبياى أولوا العزم با اين كه آنان امام نيز بوده اند از آن روست كه امامت
وولايت داراى درجات ومراتبى است ، وكاملترين درجات آنها براي پيامبر
ما صلى الله عليه وآله وسلم ثابت است واز همين رو أفضل أنبيا است ، ومرتبه امامت كه فرع است در
حد مرتبه أصل ( نبوت ) است پس امامت امامان ما عليهم السلام نيز كاملترين مراتب
امامت وولايت است . ونيز روشن شد كه نبوت وامامت گاه با هم در يك كس
جمع مى شوند چنان كه در پيامبر ما صلى الله عليه وآله وسلم وإبراهيم خليل عليه السلام بلكه در همه انبياى
أولوا العزم چنين بود . وگاهى نبوت از امامت جداست چنان كه در انبياى غير
أولوا العزم عليهم السلام چنين بود . وگاهى امامت از نبوت جداست چنان كه در امامان
ما عليهم السلام اين گونه بود .
اشكال : اين كه گفتيد امامت بالاتر از نبوت است با اين سخن كه امامت از
نبوت جداست منافاة دارد ، زيرا دستيابى به مرتبه بالاتر فرع دستيابى به مرتبه
پايين تر است ( بنابر اين امامت بايد بعد از حصول مقام نبوت باشد ) .
پاسخ : اين مطلب درستى است واستحقاق مقام بالاتر يعنى امامت فرع بر
استحقاق مقام فروتر يعنى نبوت است ، ولى بايد دانست كه استحقاق نبوت در
امامان ما عليهم السلام وجود داشته وتنها خاتميت پيامبر اسلام صلى الله عليه وآله وسلم مانع آن بوده است كه
آنان به نبوت برسند ، وبه همين مطلب در برخى از أحاديث منزلت كه از طريق
عامه روايت شده اشاره گرديده است ، آنجا كه پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم مى فرمايد : ( جز آن كه
الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 399
مساهمون: حسين استاد ولي
ص٣٩٩