آن گاه كه ندا كرد : ( پروردگارا ، مرا تنها مگذار ) وخدا بدان نام يحيى را به أو
بخشيد . ودانيال بدان افتخار كرد كه خدا بدان نام أو را از گزند درندگان خلاص
نمود . وذو القرنين بدان افتخار كرد كه خدا بدان نام أو را حكومت زمين بخشيد
وبر دشمنان پيروز كرد . وصالح بدان افتخار كرد كه خدا أو را به شترش تأييد نمود
واز شر قوم ثمود كفايت كرد . وهود بدان افتخار كرد كه خدا بدان نام أو را
نجات داد وريشه كافران ودشمنان أو را بريد .
وشعيب بدان افتخار كرد كه بدان نام تكذيب كنندگان ونافرمانان أو را
زمين لرزه فرا گرفت . وموسى بدان افتخار كرد كه خدا بدان نام با أو سخن گفت
ومورد خطاب خود قرار داد ودريا را بدان نام براي أو شكافت وفرعون
وفرعونيان را غرق ساخت . ويوشع بن نون بدان افتخار كرد آن گاه كه خدا بدان نام
خورشيد را بر أو باز گردانيد ودعاى أو را پاسخ گفت . وعيسى بدان افتخار كرد
كه خدا بدان نام مردگان را با أو به سخن در آورد وبا أو به رازگويى پرداخت .
ومحمد صلى الله عليه وآله وسلم بدان افتخار كرد آن گاه كه صاحب آن نام ( علي عليه السلام ) خود را فداى أو
كرد واز جان أو پاسدارى نمود ودر شرافت با أو مساواة ويكسانى داشت ودر
مشكلات با أو برادرى وبرابرى نمود ، وپيامبر صلى الله عليه وآله وسلم در حق أو فرمود : ( هر كه من
مولاي اويم پس على مولاي أو است ) .
وجبرائيل بدان افتخار كرد چرا كه خادم وفرمانبر أو بود وأو در هيچ
كار زارى حمله نبرد جز آن كه جبرائيل نيز به اذن خدا با أو حمله برد ، وبه صورت
سائلى در خانه أو ايستاد وأو در شدت گرسنگى طعام خود را به أو داد .
وميكائيل بدان افتخار كرد وگفت : ( چه كسى مثل من است ؟ در صورتي كه من
دهان على را بوسه داده أم ) ! وإسرافيل بدان افتخار كرد آن گاه كه گهواره
حضرتش را تكان مى داد ودر گوش أو لالايى مى گفت . وعزرائيل بدان افتخار
كرد وگفت : ( چه كسى مثل من است ؟ در صورتي كه من مأمورم تا أرواح شيعيان
الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 393
مساهمون: حسين استاد ولي
ص٣٩٣