شش - شافعي ، عبيد الله بن محمد بن هارون گويد : در مكة از شافعي شنيدم كه
مى گفت : ( از هر چه مى خواهيد از من بپرسيد كه شما را از كتاب خدا وسنت
پيامبر أو حديث خواهم كرد ) . گفته شد : اى أبا عبد الله ، چه گويى درباره حكم
شخص محرمى كه زنبورى را كشته باشد ؟ أو اين آية را خواند : ( هر چه پيامبر
برايتان آورد بگيريد ) . ( 1 )
هفت - ابن جوزي ، وى روزى بر منبر گفت : ( از من بپرسيد پيش از آن كه مرا
نيابيد ) . زنى درباره اين روايت پرسيد كه علي عليه السلام در شبى به نزد جنازة سلمان
رفت وأو را كفن ودفن كرد وبازگشت . گفت : اين مطلب را روايت كرده اند . زن
گفت : جنازة عثمان هم سه روز در زباله دان افتاده بود وعلي عليه السلام هم در مدينه بود
ولى جنازة أو را دفن نكرد ! گفت : درست است . زن گفت : پس حتما در يكى از
اين دو مورد اشتباه كرده است : ابن جوزي گفت : اگر بدون اجازه شوهرت از خانه
بيرون آمده اى لعنت خدا بر توست واگر با اجازه أو بوده لعنت خدا بر أو است .
زن گفت : آيا عايشه كه براي جنگ با علي عليه السلام از خانه بيرون شد ، با اجازه
پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم بود يا نه ؟ ابن جوزي سكوت كرد وپاسخى نتوانست داد . ( 2 )
هامش
نوشته هايش گويد : در ميان نامهاى حيوانات كلماتي مثل شاة ونملة وحمامة داراى تأنيث لفظي هستند ،
لذا سخن كسى كه گفته است : كلمه ( نملة ) در اين آية مؤنث است زيرا تاء تأنيث در ( قالت )
در آمده است ، توهمى بيش نيست زيرا مى تواند نملة مؤنث لفظي ومذكر حقيقي باشد وورود تاء تأنيث در
فعل ( قالت ) به جهت تأنيث لفظي ( نملة ) باشد ، ولذا گفته اند : محكوم شدن وساكت ماندن قتادة بهتر از
پاسخى است كه أبو حنيفة داده است . واين سخن درستى است .
( 1 ) - طبقات الحفاظ ذهبي 2 / 288 . منظور وى از خواندن اين آية ( سوره حشر ، آية 7 ) در پاسخ
سؤال مذكور روشن نيست . ( م )
( 2 ) - شرح نهج البلاغة ء خوئى 7 / 74 .