أبى طالب ( 1 ) .
قندوزى گويد : رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم فرمود : على نسبت به من به منزله نفس من
است ، طاعت أو طاعت من ونافرمانى أو نافرمانى من است ( 2 ) .
حافظ گنجى از ابن عباس روايت كند كه رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم فرمود : خداوند
چهل هزار سال پيش از آن كه دنيا را بيافريند چوب تركه اى آفريد وآن را در
برابر عرش قرار داد تا آغاز مبعث من فرا رسيد ، پس نيمى از آن را جدا كرد
وپيامبرتان را از آن آفريد ، ونيم ديگر علي بن أبي طالب عليه السلام است . ( 3 )
حافظ محب الدين طبري از براءبن عازب روايت كند كه رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم
فرمود : على با من به منزله سر من با بدن من است . ( 4 )
علامه سيد شريف رضى صاحب ( نهج البلاغة ) گويد : اگر كسى بپرسد معناى
دعوت فرزندان وزنان روشن است ، اما معناى دعوت أنفس چيست ؟ زيرا معنا
ندارد كه انسان خودش را دعوت كند چنان كه درست نيست كه خود را امر ونهى
نمايد .
پاسخ : عالمان وراويان همه بر اين متفقند كه چون نمايندگان نصاراى نجران
نزد رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم آمدند ودر ميان آنان أسقف ( كه ابوحارثة بن علقمة بود )
وسيد وعاقب وديگر سران آنها حضور داشتند ، ميان آنان ورسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم
درباره مسيح عليه السلام سخنانى رد وبدل شد كه در كتابهاى تفسير مذكور است . . . چون
پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم آنان را به مباهله فراخواند أمير مؤمنان على را در جلو وفاطمه را
پشت سر وحسن را سمت راست وحسين عليهم السلام را سمت چپ خود نشانيد
و
هامش
( 1 ) - تذكرة الخواص / 39 .
( 2 ) - ينابيع المودة / 55 .
( 3 ) - كفاية الطالب / 314 .
( 4 ) - ذخائر العقبى / 63 .