محفوظ است ، واين قول كساني است كه مراد از من را خداوند دانسته اند ،
وبطلان اين نظريه نيز به اثبات رسيد . برخى ديگر گفته اند : مراد ، قرآن كريم است .
يعنى كسى كه همه علوم آن را دريافته وبه تمام اسرار آن آگاه است وتأويل
وتنزيل ، ظاهر وباطن ، ناسخ ومنسوخ ، محكم ومتشابه ، مطلق ومقيد ومجمل
ومبين آن را به خوبى مى داند . گواهى چنين كسى براي حقانيت نبوت پيامبر
اسلام صلى الله عليه وآله وسلم كافى است وأو كسى جز اميرمؤمنان علي عليه السلام نمى باشد .
اشكال
اين عموميت وجامعيت را از كجا اثبات مى كنيد ، وبه چه دليل بايد آن
شاهد ، علم به تمام كتاب داشته باشد ؟
پاسخ
اضافه كلمه علم به كتاب اين عموميت را مى رساند ، بنابر اين مراد آية علم به
تمام كتاب است نه قسمتى از آن ، كتابي كه بيان همه چيز در آن هست . واين علم
جامع به كتاب ، ملازم با كمال عصمت وپاكى است وجز براي اميرمؤمنان عليه السلام
براي ديگرى حاصل نيست .
بايد دانست كه علم به ظاهر وباطن كتاب ، كسبى نيست بلكه افاضه اى است
از سوى خداوند وبخشش بزرگى است كه جز كساني كه داراى فضايل بزرگ
اخلاقى از جمله ملكه عصمت وطهارتند كسى شايستگى آن را ندارد . اين گونه
علم را خداوند به هر كسى بر أساس ظرفيت ومراتب استعداد وى مى بخشد ، از
اين رو مى بينيم كه أنبيا عليهم السلام در علم وكمال متفاوتند ، برخى يك حرف ، برخى
دو حرف ، برخى سه حرف وبيشتر به آنان داده شده . وهمه اين علم به هيچ يك
از أنبيا داده نشده مگر به پيامبر ما صلى الله عليه وآله وسلم واوصياى بزرگوار أو عليهم السلام ، البتة اين منع از