تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 283

مساهمون:

ص٢٨٣
سوى مبدأ فياض نيست بلكه به جهت قابليتهاى محدود آنهاست . اين تماميت وعموميت علم براي پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم واوصياى حضرتش دليل است بر آن كه آنان همه درجات ظاهر وباطن كمال را پيموده اند وهزاران پله را زير پا نهاده وبه أوج كمال دست يافته اند ، آنجا كه ديگر فوق آن درجه ومرتبه اى تصور ندارد . در زيارة جامعه كبيره وارد است : فبلغ الله بكم اشرف محل المكرمين ، واعلى منازل المقربين ، وارفع درجات المرسلين ، حيث لا يلحقه لاحق ، ولايفوقه فائق ، ولايسبقه سابق ، ولا يطمع في ادراكه طامع . ( خداوند شما را به شريفترين جايگاه گراميان ، وبرترين منازل مقربان ، وبالاترين درجات رسولان رسانده است ، آنجا كه هيچ كس بدان نرسد ، وهيچ بالا رونده اى به أوج آن دست نيابد ، وهيچ پيشى گيرنده اى بر آن سبقت نجويد ، وهيچ كس در ادراك آن طمع نبندد ) . بنابر اين ، آية شريفه دلالت دارد بر آن كه همه علم كتاب نزد مولا اميرمؤمنان وامامان معصوم از أولاد أو عليهم السلام است ، ونيز مى رساند كه آنان داناتر وبرتر از ساير پيامبران أولوا العزم عليهم السلام اند ، زيرا علم آن پيامبران محدود بوده وعلم همه كتاب را در اختيار نداشته اند ، واين مطلب را در گذشته به اثبات رسانديم . چنان كه در گذشته گفتيم در قرآن كريم درباره وزير ووصى حضرت سليمان عليه السلام آمده است كه أو علمي از كتاب را در اختيار داشت ( 1 ) نه همه آن را ، خواه آن كتاب لوح محفوظ باشد يا جنس كتابهاى آسمانى يا كتاب سليمان . در حديثي طولانى از اميرمؤمنان عليه السلام روايت است كه فرمود : پيامبر شما نزد خداوند گرامى تر است يا سليمان عليه السلام ؟ گفتند : پيامبر ما ، اى اميرمؤمنان ، فرمود :
هامش
( 1 ) - سوره ء نمل / 40 .