دو معجزه خداوند أو را مأمور كرد كه به سوى فرعون واطرافيان أو كه از حد
خود تجاوز نموده بودند برود وآنان را به سوى خدا دعوت كند . موسى گفت :
پروردگارا ! من يكى از آنان را كشته أم ومىترسم كه مرا بكشند . . . ( تا آخر
داستان )
اينك گوييم : از اين آيات به خوبى روشن است كه در چند جا ترس ودلهره
به موسى عليه السلام دست داد ، اما طبق آية تطهير خداوند هرگونه رجسى را كه
اضطراب ووسوسه وشك وترس نيز از مصاديق آن است از أهل بيت عليهم السلام
برده است ، بنابر اين هر منصفى مى داند كه نمى توان آياتي را كه درباره ء موسى عليه السلام
نازل شده با آية تطهير كه در شأن أهل بيت عليهم السلام است مساوى دانست . هيچ كس
نمى تواند اين آيات را با آية اى كه درباره فداكارى علي عليه السلام در شب هجرت كه
در بستر رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم خوابيد نازل شده است يكسان شمرد ، وآن آية اين
است : ومن الناس من يشرى نفسه ابتغاء مرضات الله والله رؤوف بالعباد ( 1 ) ( واز
مردم كس هست كه در راه رضاى خدا جانفشانى مى كند ، وخدا به بندگان
مهربان است ) .
بسيارى از دانشمندان عامه نزول اين آية را درباره اميرمؤمنان عليه السلام مى دانند .
فخر رازي گويد : درباره شأن نزول اين آية رواياتى رسيده است . روايت سوم آن
كه : درباره علي بن أبي طالب نازل گشته است . آن حضرت در شبى كه پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم
به سوى غار رفت در بستر أو خوابيد . وروايت است كه چون على در بستر پيامبر
خوابيد جبرئيل عليه السلام نزد سر وميكائيل نزد پاهاى أو ايستادند ، وجبرئيل ندا
مى كرد : به به ، آفرين به تو ، كيست مانند تو اى پسر أبى طالب ؟ ! خداوند به تو بر
هامش
( 1 ) - سوره ء بقره / 207 .