اين شأن نزول را منابع چندى از عامه وخاصه آورده اند ، رجوع شود به :
تذكرة الخواص ، كفاية الطالب ، بحار الأنوار / ج 9 ، طبع كمپانى ، مسند أحمد
الفصول المهمة وساير تفاسير هر دو گروه در ذيل آية شريفه .
در اينجا بسى خرسندم كه سخنى را از عبد الكريم خطيب در كتاب گران سنگ
وى علي بن أبي طالب بقية النبوة وخاتم الخلافة ( ص 103 و 105 ) بياورم . وى
گويد : رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم در شب هجرت ، على را فرا خواند واز أو خواست كه در
جايى كه خود عادت داشت شبها را در آنجا به سر برد بخوابد وخود را با برد
حضرمي كه جامه خواب حضرتش بود بپوشد تا چون نظر بينندگان قريش به
خانه افتد چنين پندارند كه پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم در جاى خود آرميده وجامه خواب خود
را به دور خود پيچيده است . اين كار كه در شب هجرت از على صورت گرفت
چون در فجر حوادثى كه پس از آن شب براي آن حضرت رخ داد به آن نگاه
شود نشانه هاى روشن وإشارات داله اى را براي بيننده برپا مى دارد كه اين تدبيري
كه در آن شب انجام گرفت يك امر اتفاقي نبوده است ، بلكه حكمتى داشته كه
آثار خود را بخشيده است . . . اين تدبير مى رساند كه هر گاه شخص رسول
خدا صلى الله عليه وآله وسلم غايب شود على تنها شخصيتى است كه آمادگى براي جانشينى آن
حضرت دارد ومى تواند شخصيت پيامبر را مجسم كند وجاى أو را بگيرد .
ما چون به على مىنگريم كه برد رسول خدا را به خود پيچيده ودر بستر
هميشگى آن حضرت خوابيده خواهيم گفت : اين است جانشين رسول
خدا صلى الله عليه وآله وسلم وجايگزين أو - ( نقل به تلخيص )
4 - زكريا وعلى عليهما السلام
خلاصه آيات 4 تا 10 از سوره مريم درباره زكريا عليه السلام آن است كه : ( آن
حضرت يكى از پيامبران بزرگ بني إسرائيل بود كه به سن پيرى رسيده بود
و