مىفرمود :
مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيانِ * بَيْنَهُما بَرْزَخٌ لا يَبْغِيانِ
فرمود : على و فاطمه عليها السلام دو دريا از علم عميق مىباشند كه هيچكدام بر ديگرى ظلم نمىكند
يَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَ الْمَرْجانُ
حسن و حسين عليهما السلام هستند » .
در روايت ديگرى نيز برزخ بين آن دو به وجود پيامبر اكرم تفسير شده است . « 1 »
مضامين اين رواياتى كه گذشت بهگونهاى مشاركت در ولايت را براى فاطمهء زهرا عليها السلام ثابت مىنمايد كه با علم لدنى خدادادى و آگاه بودن به مسائل غيبى او ملازمه دارد .
3 - مجلسى از سلمان فارسى نقل مىكند كه گفت :
« خدمت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله رسيدم به من نظرى فرمود و گفت : اى سلمان خداوند عز و جل هيچ پيامبرى را مبعوث نكرد مگر آنكه براى او دوازده نقيب ( جانشين ) قرار داد . گفتم اى رسول خدا من اين مطلب را از دو كتاب ( انجيل و تورات ) مىدانستم . فرمود : اى سلمان آيا نقبا و جانشينان مرا كه دوازده نفرند و خداوند آنها را براى امامت بعد از من اختيار فرموده است مىشناسى ؟ گفتم : خدا و رسولش آگاهترند . فرمود : اى سلمان خداوند مرا از نور پاك خود آفريد و مرا خواند و من او را فرمان بردم و از نور من على را خلق كرد پس او را به اطاعت خود فراخواند و او نيز فرمان خدا را پذيرفت و از نور من و نور على عليه السلام فاطمه را خلق كرد پس او را خواند و او نيز فرمان خدا را پذيرفت و از من و على و فاطمه ، حسن و حسين را آفريد
هامش
( 1 ) . تفسير برهان ، ج 4 ، ص 6 - 265 ؛ همچنين در تفسير ثعلبى از سفيان ثورى و سعيد بن جبير چنين نقل شده است .