آيهء شريفهء
النَّبِيُّ أَوْلى بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ
« 1 » « پيامبر نسبت به مؤمنان از خودشان سزاوارتر است » كه ولايت رسول خدا را بر همهء مسلمين از ولايت آنها بر خودشان مقدم مىشمارد و از همينروست كه پيامبر ، زيد بن حارثه را تزويج مىدهند در حالىكه آن زن و خانوادهاش بر اين كار كراهت داشتند و آيهاى در اين مورد نازل شد :
وَ ما كانَ لِمُؤْمِنٍ وَ لا مُؤْمِنَةٍ إِذا قَضَى اللَّهُ وَ رَسُولُهُ أَمْراً أَنْ يَكُونَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ مِنْ أَمْرِهِمْ وَ مَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ فَقَدْ ضَلَّ ضَلالًا مُبِيناً ؛
« 2 »
هيچ مرد و زن باايمانى حق ندارد هنگامى كه خدا و پيامبرش امرى را لازم بدانند اختيارى ( در برابر فرمان خدا ) داشته باشند و هركس نافرمانى خدا و رسولش را بكند به گمراهى آشكار گرفتار شده است .
امام معصوم نيز بعد از رسول خدا اين مقام را به ارث مىبرد و او نيز مانند پيامبر در همهء امور شخصى آنها اولى بالمؤمنين مىباشد همانطور كه در امور عامهء مسلمين ولايت دارد .
اما در خصوص زهرا عليها السلام از شيعه و سنى « 3 » نقل شده كه ولايت امر ازدواج
هامش
( 1 ) . احزاب ( 33 ) آيهء 6 .
( 2 ) . همان ، آيهء 36 .
( 3 ) . اهل سنت به صورت متواتر اين كلام پيامبر را هنگامى كه ابو بكر از فاطمه خواستگارى نمود نقل كردهاند كه حضرتش فرمود : « أنتظر لها القضاء » يعنى منتظر قضا و حكم الهى در مورد او هستم سپس عمر به خواستگارى او آمد باز فرمود : « أنتظر لها القضاء » . ر . ك : طبرانى ، معجم الكبير ، ج 10 ، ص 156 ؛ كنز العمال ، ج 11 ، ص 600 ؛ ميزان الاعتدال ، ج 2 ، ص 671 ؛ ينابيع المودة ، ج 2 ، ص 89 ؛ الجامع الصغير ، ج 1 ، ص 258 ؛ كشف الحثيث ، ص 174 ؛ تاريخ دمشق ، ج 37 ، ص 13 ؛ ذخائر العقبى ، ص 29 ؛ سيوطى ، المختار من مسند فاطمة الزهراء ، ص 157 ، شاهيت مروزى ، فضائل فاطمه و بحار الأنوار ، ج 43 ، ص 107 .