نمىباشد بلكه آيه همان حقى را منجز و نافذ مىنمايد كه قبلا تشريع و جعل شده بوده است و نظير اين در آيات مربوط به غدير نيز مىبينيم :
يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكافِرِينَ ؛
« 1 »
اى پيامبر ! آنچه از طرف پروردگارت بر تو نازل شده است كاملا ( به مردم ) برسان و اگر نكنى رسالت او را انجام ندادهاى خداوند تو را از ( خطرات احتمالى ) مردم نگاه مىدارد و خداوند جمعيت كافران ( لجوج ) را هدايت نمىكند .
در آيهء مذكور نيز خداوند از رسولش مىخواهد كه فرمان قبلىاش را به مسلمين ابلاغ نمايد كه فرمان خدا عبارت مىباشد از تعجيل كردن و عدم تأخير اعلام ولايت امير مؤمنان و نترسيدن از عدم مقبوليت آن در نزد مسلمين و عدم ايمان عدهاى از آنها به اين فرمان الهى ؛ در آيهء
« وَ آتِ ذَا الْقُرْبى حَقَّهُ »
نيز چنين مىباشد ، زيرا اين حق در آيات فىء و انفال و خمس براى ذوى القربى مقرر شده بود ، اما پيامبر اكرم به خاطر فتنهء منافقين و طعنهء آنها اينكار را انجام نداده بود و چهبسا تأخير پيامبر در اجراى اين امر بدين انگيزه بود كه حضرت منتظر آيهء ديگرى از قرآن بود تا فتنهگران نتوانند هيچ شبههاى بيفكنند و شاهد بر اين مطلب اين مىباشد كه در ذيل آيات خمس و فىء شبيه ذيل آيهء انفال آمده است :
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَصْلِحُوا ذاتَ بَيْنِكُمْ وَ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ .
هامش
( 1 ) . مائده ( 5 ) آيهء 67 .