رسول خدا در فدك بودند و بدان رسيدگى مىكردند ، اما در زمان ابو بكر او وكلاى آن حضرت را از آنجا اخراج كرد ، پس آن حضرت پيش ابو بكر رفت و درخواست كرد كه فدك را به او بازگرداند ، ابو بكر به آن حضرت گفت : شاهدى سياه يا قرمز بياور ( يعنى هركس كه شاهد باشد ) تا شهادت دهند پس آن حضرت ، امير المؤمنين و ام ايمن را به عنوان شاهد آورد و آن دو در مورد فدك شهادت و گواهى دادند ، ابو بكر نوشت كه ديگر كسى تعرض به فدك نكند . فاطمه عليها السلام در حالىكه مكتوبهء ابو بكر را در دست داشت از مجلس ابو بكر خارج شد ، عمر آن حضرت را در بين راه ديد گفت : اين چهچيزى است كه به همراه دارى اى دختر محمد ! فرمود :
نوشتهاى است كه پسر ابو قحافه ( ابو بكر ) براى من نوشته است . عمر گفت :
آن را به من نشان بده . آن حضرت امتناع فرمود ، عمر آن را از دست آن حضرت به زور گرفت و به آن نگاهى انداخت و نوشتهء آن را محو كرد و بعد آن را پاره نمود و گفت : اين چيزى است كه پدر تو قرار داد تا تو ريسمان بندگى بر گردن ما بيندازى .
سپس مهدى عباسى به امام گفت : اى ابو الحسن اندازهء حدود آن را براى من معين كن . امام فرمود : از يك طرف كوه احد ، از طرف ديگر ، عريش مصر و از سوى سوم ، دريا و از جانب چهارم دومة الجندل . مهدى گفت : همهء اينها به شما تعلق دارد ؟ امام فرمود : بله اى امير المؤمنين همهء اينها را رسول خدا بدون جنگ از ساكنانش گرفته و فتح نموده است . مهدى گفت :
بسيار زياد است در آن تجديد نظر نماى . « 1 »
هامش
( 1 ) . كافى ، ج 1 ، ص 543 ؛ تهذيب ، ج 4 ، ص 199 ؛ وسائل الشيعه باب انفال ، باب اول ، حديث 5 .