رسول خدا فدك را به فاطمه بخشيد ؟ فرمود : « رسول خدا فدك را وقف نموده بود پس آيهء
وَ آتِ ذَا الْقُرْبى حَقَّهُ
را خداوند نازل نمود و رسول خدا حق فاطمه را به او بخشيد . گفتم : آيا رسول خدا فدك را به فاطمه بخشيد ؟ فرمود : بلكه خداوند تبارك و تعالى فدك را به فاطمه بخشيد » .
اينكه شأن نزول آيهء مذكور فاطمهء زهراست مورد اتفاقنظر فريقين شيعه و سنى مىباشد علاوه بر اينكه خود عنوان ذوى القربى نيز منطبق بر آن حضرت است . همانطور كه گذشت در دو مقام بايد بحث كرد : يكى مفاد حكم در اين آيهء مباركه است و اينكه حقى كه خداوند به پيامبرش امر كرده تا به فاطمه اعطا كند به چه معنايى است آيا حكم در آيه قضيهاى در واقعه است ؛ يعنى به ساير مطالب و جاها سرايت ندارد و عموميت ندارد يا اينكه به نحو قضيهء حقيقيهء دائميه است تا بگوييم به همين دليل آن حضرت استحقاق نزول آيه پيدا مىكند و اگر غير از اين باشد و فقط يك امر شخصى است نيازى نبود كه به عنوان يك آيهء قرآنى كه مسلمين تا قيامت بخوانند نازل گردد .
دنبالهء بحث در مقام اول به اين بحث منتهى مىشود كه آيا اين حق غير از حقى است كه براى ذوى القربى در آيهء خمس و آيات انفال و فىء آمده است كه عبارت باشد از ملكيت تصرف در اموال عمومى مسلمين و ولايت امر آن مىباشد يا حق ديگرى است .
بنابر ظاهر آيات بايد گفت كه بين همهء اين آيات وحدت و اتحاد در مفهوم مىباشد ، زيرا ظاهر آيهء ابتدا جعل حكم اعطاى حق به ذوى القربى